نامه شهید «عبدالعلی ناظم پور»

قطره‌ای از اقیانوسِ انسان‌های خاکی

شهید «عبدالعلی ناظم پور» در نامه ای به خانواده خود می نویسد: «به امید اینکه شیعه‌ی امام باشیم و چشم همگی ما به لبان خدا گوی روح‌الله باشد تا در این گیر و دار و این طوفان به پا شده از هیبت و عظمت اسلام خلوص و وفاداری پیروان امام خمینی در میان اقیانوس انسان‌های خاکی ما قطره‌ای از این اقیانوس باشیم تا ملکوتی شویم و...» متن کامل نامه این شهید بزرگوار ر ادر نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۹۱۶۰۴

دوشنبه - ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 29 February

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «عبدالعلی ناظم پور» 18 دی ماه سال 1340 در جهرم دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد و تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در رشته تجربی گذراند. سپس به سپاه پاسداران پیوست. با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه شد. او متاهل بود که سرانجام چهارم بهمن سال 1365 در عملیات کربلای 5 منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای فردوس جهرم به خاک سپرده شد.

متن نامه:

به نام آنکه یکتا و بی نیاز است خدمت خانواده عزیزم سلام.
امیدوارم که حال تک تک شما خوب باشد و زندگی را زیر سایه‌ی ولایت شاه شهیدان با موفقیت بگذرانید و همیشه در امتحانات خداوند پیروز و موفق باشید. اگر از حال ما خواسته باشید به دعای شما خوب هستیم و مشتاق دیدارتان. به امید اینکه از بندگان خدا حسابمان کنند و عذرمان را بپذیرند.

به امید اینکه شیعه‌ی امام باشیم و چشم همگی ما به لبان خدا گوی روح‌الله باشد تا در این گیر و دار و این طوفان به پا شده از هیبت و عظمت اسلام خلوص و وفاداری پیروان امام خمینی در میان اقیانوس انسان‌های خاکی ما قطره‌ای از این اقیانوس باشیم تا ملکوتی شویم.

باید بتوانیم در این امواج که هر روز به شکلی پیدا می‌شود روزی محاصره اقتصادی روزی جنگ، تحمیلی روزی خلیج فارس روزی کنفرانس و... روزی با وقار و وفادار و با صبر باشیم و همیشه لبانمان شاکر خدایمان باشد.

خیلی مشتاقم که با تک تکتان بنشینم و همه‌ی حرف‌ها که اکثر آن از وفای شماست و صحبت شما و معلم بودن شما، صحبت کنم و در نامه نیز جای این نیست مثلاً به مادر عزیزم بگویم که چه قدر دوستش دارم و چه قدر کوتاهی کردم و چه قدر شرمنده‌ی صحبت‌هایش هستم

یا به مادر بزرگ و بزرگواری‌اش و صحبت‌هایش یا به آبجی عزیز که دوست دارم دستش را ببوسم و حرفی برای صحبت‌هایش، خلوصش صداقتش... یا داداش رسول عزیز و یا حسین جان و یا حسن آقا که حرفی در محبتشان نیست و از مردانگی و وفایشان که باعث سرافرازی و دلگرمی، هستند یا از بابا و زحماتش یا زهراجان که از محبت و پاکی و خضوع و فهم گفتنی‌ها دارد و هم چنین از شعور و فهم و درک و محبت مژگان عزیز

ولی این‌ها اگر به زبان نیاید در قلب هست و انسان می‌فهمد. همه‌ی شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپارم و از همه‌اتان انتظار دعا دارم سلام مرا به همه ی عزیزان در خانواده و اقوام و خویشان و نزدیکان برسانید. به امید زیارت کربلا و فتح قدس عزیز. عبدالعلی ناظم پور.

انتهای متن/