خاطره‌‌ای از شهید «حیدر حیدری»

روایتی از یک شهید مردمی/ از بسیج تا خط مقدم جبهه

عروس شهید تعریف می‌کند: شهید بسیار خوش اخلاق و مهمان نواز بود. همیشه با دیگران با مهربانی و عطوفت رفتار می‌کرد و هرگز کاری نمی‌کرد که دیگران از او رنجیده شوند. همیشه نماز و روزه‌اش را به موقع انجام می‌داد و دیگران را نیز به انجام دادن واجبات تشویق می‌کرد.

کد خبر: ۵۹۱۴۷۱

شنبه - ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 27 February

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حیدر حیدری» یکم دی ماه، 1304 در روستای چاه عمه از توابع شهرستان میناب دیده به جهان گشود. پدرش نجف، کشاورزی می‌کرد و مادرش فاطمه نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. او نیز کشاورز بود. ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. پس از آن یک بار دیگر ازدواج کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دوم آبان ،1362 در مریوان هنگام درگیری با نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سینه، شهید شد. پیکر او را در زادگاهش به خاک سپردند.

شهید بسیار خوش اخلاق و مهمان نواز بود. همیشه با دیگران با مهربانی و عطوفت رفتار می‌کرد و هرگز کاری نمی‌کرد که دیگران از او رنجیده شوند. همیشه نماز و روزه‌اش را به موقع انجام می‌داد و دیگران را نیز به انجام دادن واجبات تشویق می‌کرد.

کشاورز بود و همیشه در کارش موفق بود. در گرمای تابستان هم بر روی زمینش کار می‌کرد و در کار کشاورزی به دیگر اهالی روستا کمک می‌کرد.

از خانواده شوهرم شنیده بودم که شهید قبل از رفتن به جبهه با بسیج همکاری می‌کرد و در آن حضور فعالی داشت و از طریق بسیج به جبهه اعزام شد. قبل از رفتن به جبهه، تمام هم سن و سال‌های خود را نصیحت می‌کرد و آن‌ها را به خواندن نماز و انجام واجبات تشویق می‌کرد.

(به نقل از عروس شهید، فاطمه عزیزی)