وصیت نامه شهید«محمود علی روشنی پور»

مادرم! شهادت، راه حفظ اسلام است

شهید «محمود علی روشنی‌پور» در وصیت‌نامه‌ای سرشار از ایمان و استواری، خطاب به مادرش نوشت: «به شهادت من افتخار کن و مشت محکمی بر دهان آمریکا و منافقین بزن.» او با آرزوی لرزاندن دل دشمنان اسلام، گام در راهی نهاد که پایانش لقاءالله بود. وصیت‌نامه‌اش سندی زنده از روح بلند جوانی است که شهادت را نه پایان، بلکه آغاز جاودانگی می‌دانست.

کد خبر: ۵۹۱۴۰۷

پنجشنبه - ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 25 February

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید«محمود علی روشنی پور» یکم اسفند 1340 در روستای فشــخوران از توابع شهرستان کنگاور به دنیا آمد. پدرش براتعلی، کارگر بود و مادرش زری نام داشــت. به عنوان ســرباز ارتش در جبهه حضور یافت. خواندن و نوشــتن نمی دانست. دهم بهمن 1360، در میمک بر اثر سانحه رانندگی به شهادت رسید. پیکر وی در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن کامل وصیت نامه

با سلام به رهبر کبیر انقلاب و ملت شهیدپرور ایران، با سلام بر شما مادران عزیز که چنین فرزندانی فدای اسلام کرده اید و با سلام بر تو مادر گرامی ام که مرا با زحمت های زیاد بزرگ کردی و به من درس شهادت آموختی.

مادرم! شاید وقتی که خبر شهادتم را برایت بیاورند دیگر از زندگی سیر شوی ولی من به تو مادر رشیدم که مرا به جبهه فرستادی افتخار می کنم و از تو بی نهایت تشکر می کنم. زیرا تو خودت میدانی که هدف ما زنده نگه داشتن اسلام ۱۴۰۰ ساله است امروز وظیفه هر مسلمان است جان خود را فدایش کند. به شهادت من افتخار کن و با این وسیله مشت محکمی بر دهان آمریکا و منافقین مزدور بزن و درود فراوان بر تو پدر گرامی ام که به این کشور عزیز محبت داری من آرزو دارم در جهاد و دفاع از میهن اسلامی چنان کنم که خشنودی امام زمان (عج) را به دست آورم که خشنودی او خشنودی پروردگار عالمین و رستگاری اوست.

من آرزو دارم شهید نشوم تا هنگامی که دشمن را به لرزه بی ندازم تا بفهمد که اسلام و آن هم اسلام راستین فقط در پیروی از خط امام خمینی می باشد و هنگامی که دشمنان اسلام دیدند که اسلام قویتر از آنست که آنان تصور می کردند هنگامی که ثابت کردیم ما پیروان خمینی فقط بندگان خداوندیم و دیگر در برابر هیچ قدرتی تسلیم نخواهیم شد آنگاه که دشمن یا نابود شود یا تسلیم، آن هنگام دیگر آرزویی ندارم غیر از لقاء الله [یعنی] شهادت.

من از همان اول باری که در خط مقدم میمک ترکش خوردم سخت ناراحت بودم که به آرزویم نرسیدم و این بار که به جبهه برگشتم انشالله به آرزویم خواهم رسید و از برادرانم می خواهم که راه من را ادامه دهند. من اولین قربانی خانواده ی شما هستم امیدوارم که شما هم راه پر افتخار این شهیدان را ادامه بدهید.

در پایان از همه بستگان پدر و مادر و برادرانم می خواهم که مرا حلال کنید و از شما می خواهم که هیچ برای من گریه نکنید گریه شما هیچ فایده ای ندارد به جز آنکه منافقین مزدور خوشحال می شوند همگی شما به خدا می سپارم.

درود و رحمت و برکات خداوند بر شما باد

انتهای پیام/