زندگینامه شهید «عبدالرحیم قهرمانی اردهائی»

ارادت خاصی به امام رضا (ع) داشت

ارادت خاصی به امام رضا (ع) داشت، تصمیم داشت شب قبل از اعزام به زیارت امام رضا (ع) برود، اما برادرش مهدی که تازه از جبهه بازگشته بود، خبر از عملیات فتح خرمشهر داد، بنابراین فرصت را غنیمت شمرد و راهی جبهه‌ها شد و دیگر مشهد نرفت.

کد خبر: ۵۹۱۲۳۲

سه‌شنبه - ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 23 February

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهید «عبدالرحیم قهرمانی اردهائی» در یکم خرداد ماه ۱۳۴۴، در روستای ارد‌ها از توابع شهرستان سراب به دنیا آمد. پدرش محبعلی و مادرش عزیزه نام داشت. دانش آموز اول متوسطه بود. سوم خرداد ماه ۱۳۶۱، در شلمچه به شهادت رسید. پیکر وی مدت‌ها در منطقه بر جای ماند و سال ۱۳۷۱، پس از تفحص در گلزار شهدای امامزاده یحیی بن زید شهرستان گنبدکاووس به خاک سپردند. برادرش اسماعیل نیز شهید شده است.

عبدالرحیم قهرمانی متولد یکم خرداد ماه ۱۳۴۴، از شهرستان سراب می‌باشد. وی به همراه خانواده به شهرستان گنبدکاووس عزیمت نمود و پس از گذراندن دوران راهنمایی، ترک تحصیل نموده و عازم جبهه شد. عبدالرحیم از همان کودکی با توجه به اینکه در خانواده‌ای مذهبی متولد شده بود، با امامت و ولایت آشنا و پیرو امامت بود. ساده زیست و کم توقع و در برابر مشکلات صبر و مقاومت داشت، صداقت، صفا و یکرنگی از ویژگی‌های بارز عبدالرحیم بود و به بزرگترها، خصوصا والدین خود احترام می‌گذاشت و همه او را با این ویژگی‌ها می‌شناختند. امام خمینی (ره) را بعنوان مرجع تقلید انتخاب کرده و امام را بسیار دوست می‌داشت، به پدر و مادر و کسانی که قبل از امام مرجع تقلید خود را انتخاب کرده بودند، همیشه می‌گفت: خدا بهترین را برای ما فرستاده است. شهید همیشه به سخنرانی‌های امام خمینی (ره) گوش می‌داد حتی در منزل آنان این امر طی مراسمی با حضور همه خانواده انجام می‌شد، قبل از شروع سخنرانی امام همه اهل منزل جمع می‌شدند و در کنار هم به سخنرانی‌های امام خمینی (ره) گوش می‌دادند.
در امور خیر مشارکت می‌نمود و مورد علاقه و احترام اطرافیان قرار داشت، اهل نماز و روزه بود. بسیار به مسجد می‌رفت و در نماز‌های جماعت شرکت می‌کرد به خواندن قرآن بعد از نماز مقید بود. عاشق اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود و در مراسمات مذهبی شرکت و در دسته‌های عزادارای امام حسین (ع) همیشه پذیرایی کننده عزاداران بود.
با پیروزی انقلاب و تحمیل جنگ ۸ ساله عبدالرحیم از طریق بسیج با بچه‌های محل به خیل رزمندگان سلحشور اسلام در جبهه پیوست. بعد از آموزش مقدماتی نظامی، در اکثر عملیات‌ها شرکت و یکی از افتخارات خوب کارنامه زندگی وی، حضور فعال در آزادسازی خرمشهر است که بعد از فتح این شهر حماسه ساز، این شادی را با افتخار و خوشحالی بیش از حد به خانواده اطلاع داد.
عبدالرحیم از آن پس به همراه برادرش اسماعیل، همچنان به پاسداری آرمان و کیان نظام مقدس اسلامی پرداخت و در این راه، اندکی از صلابت و اراده فولادیش، نکاست و همچنان به جانفشانی خود در جبهه ادامه داد.
بعد از عملیات فتح خرمشهر، خبر سلامتی خود را به خانواده داد، اما در درگیری شلمچه با بعثی‌های عراق رو‌به‌رو شد و سرانجام در گودالی به محاصره آنها افتاد و در این گودال توسط دشمن به رگبار بسته شد، تمامی این صحنه‌ها را برادرش اسماعیل دیده بود و، چون امکان دسترسی به جنازه را نداشتند به خانواده خبر شهادت عبدالرحیم را داد و این چنین او در راه وطن و انقلاب به شهادت رسید و جسد شهید نیز زیر خروار‌ها خاک مدفون و از شهدای مفقودالاثر شناخته شد و با گذشت ۱۰ سال از شهادت وی، جسد او به دیار خود بازگشت و در گلزار شهدای امامزاده یحیی بن زید شهرستان گنبدکاووس به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/