ناصرالدین در خاکریزهای فاو، ناصر دین شد

شهید «سیدناصرالدین اسدی»، فرزند سیدتقی، در اول دی‌ماه ۱۳۳۰ در روستای خیرآباد ابهر دیده به جهان گشود. این شهید والامقام که به عنوان یک کارگر ساده کارخانه زندگی می‌کرد، سرانجام در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۵ در عملیات فاو به فیض عظیم شهادت دست یافت

کد خبر: ۵۹۱۲۰۸

سه‌شنبه - ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 23 February

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید «سیدناصرالدین اسدی» در خانواده‌ای متدین و زحمتکش در روستای خیرآباد از توابع شهرستان ابهر متولد شد. از همان دوران کودکی، روحیه‌ای مسئولیت‌پذیر و سختکوش داشت. پس از پشت سر گذاشتن دوران تحصیلات ابتدایی، به عنوان کارگر در یکی از کارخانه‌های منطقه مشغول به کار شد تا کمک‌حال خانواده باشد.

این شهید بزرگوار در سال ۱۳۵۲ با تشکیل خانواده، مسئولیت جدیدی را بر عهده گرفت. ثمره این ازدواج، پنج فرزند پسر بود که با عشق و علاقه به تربیت آن‌ها همت گماشت. همزمان با آغاز جنگ تحمیلی، شهید اسدی به ندای امام خمینی(ره) لبیک گفت و به عنوان بسیجی در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل حاضر شد.

سرانجام این رزمنده دلاور در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۵ در عملیات بزرگ فاو، بر اثر اصابت ترکش به سر و پا، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک این شهید والامقام پس از تشییع باشکوه در زادگاهش به خاک سپرده شد.

امروز مزار این شهید بزرگوار در روستای خیرآباد، میعادگاه عاشقان و دلدادگانی است که به عشق شهدا، راه آن‌ها را ادامه می‌دهند. یاد و خاطره این شهید والامقام و دیگر شهیدان گرانقدر هشت سال دفاع مقدس، همواره در قلب مردم غیور ایران زنده خواهد ماند.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد

نامه ای به شهید «سید ناصرالدین اسدی» از طرف سالار شهبازی دانش آموز مقطع اول متوسطه

عموجان سید ناصرالدین اسدی عزیز،

وقتی به زندگی کوتاه اما پربرکت شما می‌نگرم، درمی‌یابم که چگونه یک انسان می‌تواند در مدتی محدود، اثری جاودانه از خود به جای بگذارد. شما که در اول دی‌ماه ۱۳۳۰ در روستای خیرآباد ابهر چشم به جهان گشودید، مسیری را پیمودید که امروز برای ما به نمادی از ایثار و مقاومت تبدیل شده است. خانواده شما، آن محیط پاک و صمیمی، نخستین مدرسه‌ای بود که در آن درس ایمان و صداقت را فرا گرفتید.

ازدواج شما در سال ۱۳۵۲ و تشکیل خانواده، فصل جدیدی در زندگی شما گشود. پنج فرزند پسر، پنج گلی بودند که در باغ زندگی شما شکفتند و هر کدام یادگاری از عشق و مسئولیت‌پذیری شما شدند. اما زمانی که میهن اسلامی مورد تهدید قرار گرفت، شما با وجود تمام دلبستگی‌های خانوادگی، پاسخ مثبت به ندای امام خمینی(ره) دادید و به جمع مدافعان حرم وطن پیوستید.

حضور شما در جبهه‌های نبرد، نمایشگر عمق ایمان و احساس مسئولیت شما در قبال این مرز و بوم بود. بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۶۵ در منطقه فاو، زمانی که ترکش‌های دشمن بعثی به پیکر مطهر شما اصابت کرد، در واقع شما نه تنها به شهادت رسیدید، بلکه به مقامی والا در پیشگاه الهی نائل آمدید. آن روز، خیرآباد یکی از بهترین فرزندان خود را تقدیم انقلاب اسلامی کرد.

امروز مزار شما در زادگاهتان، نه فقط محل زیارت، که مدرسه‌ای است برای آموختن درس‌های زندگی. هر سنگ قبر شما حکایتی است از عشق به وطن، ایمان به خدا و فداکاری در راه آرمان‌های مقدس. ما فرزندان این نسل، خود را مدیون خون پاک شما و دیگر شهیدان می‌دانیم و همواره قدردان این ایثار بزرگ خواهیم بود.

روح شما شاد و یاد شما گرامی باد