مروری بر زندگی‌نامه شهید «مهدی فریدطالب نیا»

نابغه ریاضی که عاشق شهادت بود

در زندگی‌نامه و خاطرات شهید «مهدی فریدطالب نیا» آمده است: نماینده دانشجویان و دبیر ریاضی و رییس گروه ریاضی آموزش و پرورش بود. دانش آموزان بسیاری جذب کلاسهای اسلام شناسی او شدند. این دانشجوی پاسدار به علت مخالفت سپاه پاسداران با اعزامش به جبهه بدلیل مسئولیت راهبردی اش در سپاه از طریق بسیج راهی میدان نبرد شد.

کد خبر: ۵۹۱۰۹۶

يکشنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 21 February

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «مهدی فرید طالب نیا» ۱۲ بهمن ۱۳۳۹، مصادف با نیمه شعبان سالروز تولد امام زمان (ع) پای به عرصه حیات نهاد و به همین مناسبت نام مهدی بروی نهادند. در تهران چشم به جهان گشود، پدرش محمد، بازنشسته بود و مادرش، رباب نام داشت. روزگار کودکی را درکوچه پس کوچه‌های جنوب شهر در حالی که فقر سنگینی بر خانواده اش حاکم بود گذراند از ۱۲ سالگی درکلاس‌های قرآن شرکت کرد و با علاقه فراوانی که ازهمان اوایل به شخصیت  والای حضرت علی (ع) داشت باسخنان امام علی آشنا شد کتابی را به همین نام با علاقه مفرطی دائما مطالعه می‌کرد از بچگی دوست داشت علی وار زندگی کند و خداوند نیز این توفیق را به او داد او که همواره در ذهنش شخصیت علی (ع) را الگو داشت. در تابستان‌ها زمانی که هنگام فراغت از تحصیل فرا می‌رسید، بی هیچ باکی به کارگری می‌پرداخت با آنکه سنش کم بود و شاید این آرمان ها‌ی انقلابی از او بعید می‌نمود می خواست لمس کند که کارگران محروم در زیر آفتاب طاقت فرسا چه حالی دارند و بدین گونه اوهمان جوانمرد مقاوم وخستگی ناپذیری شد که سرانجام به قله سترگ شهادت دست یافت. شهید مهدی فرید طالب نیا، تابستان ها‌ی دیگری را به فراگیری فن لوله کشی و کار‌های دیگر پرداخت و اینها خود کار مایه‌ای شد برای اینکه بتواند آنچه را در توان داشت در اختیار جهاد سازندگی بگذار و بدین گونه بخشی از دین خویش را به محرومان و مستضعفان ادا نماید.

در دوران تحصیل همواره از شاگردان رتبه اول بود از دبیرستان با معدل نزدیک به ۱۹ دیپلم ریاضی گرفت و تا پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی درس خواند و سپس دانشگاه قبول شد، و توانست در رشته دلخواه خود مهندسی صنایع سنگین در دانشگاه پلی تکنیک تهران قبول شود سال‌های آخر دبیرستانش را که مصادف با اوج  انقلاب اسلامی بود به تلاش همه جانبه سیاسی و اسلامی وفعالیت در راه بثمر رساندن انقلاب گذراند و البته در کنار آن از تحصیل و مطالعه نیز غافل نماند در تظاهرات خیابانی گسترده‌ای که موج آن جنوب شهر را فرا گرفته بود شهید مهدی طالب نیا همواره از عناصر فعال و پرجوش و خروش آن بود در پخش اعلامیه‌ها نوجوانان و جوانان نازی آباد و چهارصد دستگاه و کشتارگاه در نقش یک معلم سازندگی مشغول بود از خدمات بی دریغ شبانه روزی او در فرهنگ هر چه بگوئیم کم گفته‌ایم.

معلم شهید مهدی فرید طالب نیا، نماینده دانشجویان و دبیر ریاضی و رییس گروه ریاضی آموزش و پرورش بود. دانش آموزان بسیاری جذب کلاسهای اسلام شناسی او شدند. اما به علت مخالفت سپاه پاسداران با اعزامش به جبهه بدلیل مسئولیت راهبردی اش در سپاه از طریق بسیج راهی میدان نبرد شد.

بدین گونه شهید مهدی فرید طالب نیا را مرد پاک باخته‌ای که سر در گریبان عشق به خداوند داشت به سر منزل مقصود رسید او که به فرامین خودسازی امام توجه فراوان داشت، روز‌های دوشنبه وپنجشنبه را روزه می گرفت و با شور فراوان در نماز‌های جمعه و دعا‌های کمیل شرکت می کرد در نمازهایش خشوع فراوانی داشت و بطوریکه همسنگران نزدیکش در جبهه نقل می‌کنند گاهی او آنقدر سجد ه اش را طول می داد که فکر می‌کردیم در سجده به خواب رفته است و حال آنکه این طور نبود از تجملات زندگی بشدت بیزار بود هیچ تعلق خاطری به مادیات نداشت همیشه با یک لباس فوق العاده ساده و یک اورکت معمولی بود به مطالعه کتب اسلامی علاقه وافری داشت در برابر هرگونه بی عدالتی بدون حراس از برچسب زدن‌های معموله می ایستاد و مخالفت می‌کرد، زیرا عقیده داشت که ما تنها با رعایت کامل عدالت در حق دیگران می‌توانیم آنان را به سوی اسلام بیاورم و در کار انسان سازی هرگز نبایستی از شیوه‌های مبتنی بر قلع و قمع استفاده کرد او عقیده داشت برخورد اسلامی تنها وسیله‌ای است که می‌توان با آن انسان ساخت و همه برخورد‌های غیر عادلانه دیگر را جز به تباهی و رکورد و انحراف بیشتر عناصر ناشناخته نخواهند انجامید اگر چه کج اندیشان مدعی تربیت پس از شهادت این معلم گرانمایه همانطور که در مورد شهید رجب بیگی نیز عمل کرده بودند داعیه طرفداری سابق اورا نمودند ولی باید بدانند که پرده ریا پاره شدنی است تلاش وقفه ناپذیر برای انقلاب سخت کوشی و استواری دراراه اسلام تواضع و فروتنی در زیستن دفاع اعتقادی از مستضعفین و امید امام و امت و اخلاص در عمل از خصوصیات بارز شهید متقی و پرهیزگارماست.

شهید مهدی فرید طالب نیا جوان صبور و مهربان که هر کمکی از دستش بر می‌آمد برای مردم و انقلاب اسلامی آنها انجام می‌داد در برخورد با خانواده اش نیز نقش سازنده خود را داشت او توانسته بود از خانواده محروم خود پدرو مادر وخواهر و برادرش بسازد که پس از شهاد تش در آن حد از صبر و شهامت انقلابی باشند که مایه افتخار او گردند اوکه برای دوستانش نیز معلم بود اینک با شهادتش برای آنان اسوه خواهد بود.

سرانجام در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۱، در شلمچه به هنگام شناسایی در خاک عراق بر اثر اصابت گلوله به سر شهید شد. مزار او درقطعه ۲۶ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران واقع است.