گفتگو با دختر شهید «نقیب الله رضایی»

ما دختران شهدا، وارثان حجب و حیای فاطمی هستیم

مرضیه رضایی گفت: ما به عنوان دختران شهدا، نه تنها وارثان حجب و حیای فاطمی هستیم بلکه علمداران پیام خون پدران شهیدمان در جامعه نیز هستیم و باید همه جا از آرمان‌ها و پیام خون شهدایمان دفاع کنیم.

کد خبر: ۵۹۰۴۲۱

چهارشنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 10 February

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، اول ماه ذی القعده از تاریخ یکم تا یازدهم، در تقویم رسمی جمهوری اسلامی به عنوان دهه کرامت نام گذاری شده است. انتخاب این ایام به مناسبت فاصله ده روزه بین سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه (س) و امام رضا (ع) است. علت نام گذاری این دهه به نام کرامت، فراهم کردن ایامی خاص جهت شکرگزاری مومنین به خاطر وجود منور ائمه و خاندان مطهر عصمت و طهارت است. در این دهه به بهانه ولادت دو اختر گیتی حضرت امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س)؛ در سراسر ایران جشن و سرور برپاست و مراسمات مختلفی در جای جای کشور برگزار می‌شود. به همین مناسبت نوید شاهد سیستان و بلوچستان گفتگویی با دختر شهید «نقیب‌الله رضایی» داشت که در ادامه به آن می‌پردازیم.

مرضیه رضایی متولد سال 1370 فرزند شهید نقیب الله رضایی هستم و از سال 1401 در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سیستان و بلوچستان مشغول خدمت رسانی به جامعه ایثارگری می‌باشم.

خاطره‌ای از پدر

پدرم مهربان، پناه مظلومان و عاشق خانواده بود و این عشق حتی بعد از رفتنش هم در تمام زندگی ما جاریست. نوشتن برای دختری که پدر ندارد، نوشتن قصه‌ای است عاشقانه که انتهای آن ابتدای تنهایی‌های دختر است و نتیجه ی آن خواستن‌های مکرر برای دوباره بودن پدر؛ قصه‌ای که تمام کلمات آن از غصه‌های دوری دختر می‌گوید و البته از صبوری‌های او که همین صبوری‌هاست که زندگی را می‌سازد.

در زمان شهادت پدرم، تنها یک سال داشتم و تنها خاطره من از پدر، صحبت‌های مادر و آشنایان است که مردی مهربان، با خانواده و گره گشای کار مردم بود. من هم در تمام لحظات سخت زندگی، هرجا که امیدم از همه جا قطع می‌شد ناگهان بوی عطر حضور پدر می‌پیچید و گره گشای کار دخترش می شد.

نحوه شهادت پدر

خبر رسیده بود که عده‌ای از اشرار از خدا بی خبر در بلوچستان عرصه را بر مردم تنگ کرده و راه شرارت و غارت اموال مردم را در پیش گرفته‌اند، هنگام نماز صبح روز هجدهم خرداد ۱۳۷۱ وقتی که منطقه قصرقند در تیررس مستقیم اشرار بود، پدرم در حال نماز مورد اصابت گلوله اشرار از خدا بی‌خبر قرار گرفت و به دیدار معبودش شتافت.

جایگاه دختر شهید در جامعه

ما به عنوان دختران شهدا، نه تنها وارثان حجب و حیای فاطمی هستیم بلکه علمداران پیام خون پدران شهیدمان در جامعه نیز هستیم و باید همه جا از آرمان‌ها و پیام خون شهدایمان دفاع کنیم.

الگوی دختران شهدا

حضرت زینب (س) پس از واقعه عاشورا بشارت آور تمام اتفاقات و وقایع كربلا بود و پیام اصلی عاشورا در كلام و پیام حضرت زینب (س) اشاعه پیدا كرد و بی شك اگر ایشان نبودند؛ كربلا در كربلا می‌ماند و از این رو؛ اگر منِ فرزند شهید، امروزه نتوانم پیام آور راه و سیره شهدا باشم، بی‌تردید وقایع، حقایق، سیره و راه شهدا تحریف و تدریجاً به ورطه فراموشی سپرده و از انتقال آن به نسل‌های آینده جلوگیری می‌شود.

چگونگی تحمل درد و رنج دوری از پدر

شاید همه فرزندان شهدا سخت ترین روز زندگیشان همان روزی بود که بابا را مشق کردند. شاید در نگاه اول به سایر دختران که سایه پدر بالای سرشان بود و هر چه می خواستند برایشان مهیا می شد و کمبودی نداشتند حسرت می خوردم و می‌گفتم که چرا سایه پدر بالای سرم نیست. ولی الان عمیق که فکر می کنم می بینم آنچه که پدرم به من داده هیچ پدری به دخترش نداده، پدرم نعمت اصالت، معرفت و ایمان را در خونم تزریق نمود، نعمتهایی که هرگز فروشی نیست و حتی پدران میلیونر هم نمی توانند در هیچ معامله ای آن را خرید و فروش کنند.

توصیه‌ای به دختران جامعه

دختران جامعه باید به پيام شهيدان عمل كنند كه مى گويند: خواهرم  حجاب تو  كوبنده‌تر از خون سرخ من است. همانطور که شهید حسین انصاری در وصیت‌نامه‌اش به همسرش گفت: از دخترم وجهه خوب مواظبت كن و او را همچون زينب (س) تربيت كن از همان بچگى او را با حجاب پوشش بده و پيام مرا به او بگو تا بداند پدرش در راه حق و به خاطر زنده بودن اسلام و قرآن به جهاد رفته است و به خاطر اين كه ناموسش حفظ شود و دشمن نتواند به اين مرز و بوم حمله ور شود به جبهه رفته و به شهادت رسيده است و خونش را در راه حق ريخت تا احكام خدا پياده شود و اسلام پابرجا بماند.

گفتگو از فرزاد هراتی