انتشار زندگینامه شهیده «صدیقه پروانه» به مناسبت ولادت حضرت معصومه (س) و روز دختر

اطاعت از امام خمینی (ره) را واجب می‌دانست

به امام خمینی (ره) علاقه بسیاری داشت و ایشان را به عنوان مرجع تقلید و رهبر کبیر انقلاب اسلامی معرفی می‌کرد، همچنین او را جانشین بر حق حضرت مهدی (عج) و اطاعت از ایشان را واجب می‌دانست.

کد خبر: ۵۹۰۲۶۹

دوشنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 08 February

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهیده «صدیقه پروانه»، هجدهم اسفند ماه ۱۳۲۸، در شهر گرگان به دنیا آمد. پدرش «حسین» و مادرش «ام البنین»، نام داشت. در رشته تجربی دیپلم گرفت. پنجم آذر ماه ۱۳۵۷، در زادگاهش توسط عوامل رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای امامزاده عبدالله شهر گرگان واقع است.

صدیقه پروانه در هجدهم اسفند ماه ۱۳۲۸، در خانواده‌ای کشاورز در گرگان به دنیا آمد، دوران کودکی را در دامان خانواده‌ای متدین سپری نمود. او چهارمین فرزند خانواده و چون خانواده ایشان ارادت خاصی به ائمه معصومین داشتند، نام حضرت زهرای صدیقه را برای او انتخاب کردند. در سن ۷ سالگی وارد دبستان رشدیه گرگان شد و در راه تحصیل بسیار کوشا و فعال بود، با دوستان و اطرافیان خود با محبت رفتار می‌کرد، وی تا سال سوم دبیرستان در دبیرستان پروین اعتصامی گرگان تحصیل کرد.

شهیده به دنبال مهاجرت خواهر دومش که شوهرش کارمند راه آهن بود به تبریز منتقل شد و ایشان هم برای ادامه تحصیل با آنان همراه شد او در آنجا تحصیلات خود را به پایان رساند و تصمیم داشت معلم شود تا از این راه به جامعه خدمت کند.

شهیده معتقد و پایبند به مذهب بود تمام اعضای خانواده از کودکی تحت تعلیم روحانی سید ابوالقاسم بهشتی پیش نماز مسجد بودند. به انقلاب و رهبری علاقمند بود و در مراسمات عبادی و سیاسی شرکت فعال داشت و در تنهایی‌های خود نوحه سرایی می‌کرد و می‌گریست. بسیار متواضع، با محبت، مؤمن، مهربان و عاقل بود. به امام خمینی (ره) علاقه بسیاری داشت و ایشان را به عنوان مرجع تقلید و رهبر کبیر انقلاب اسلامی معرفی می‌کرد، همچنین او را جانشین بر حق حضرت مهدی (عج) و اطاعت از ایشان را واجب می‌دانست. معتقد بود نباید زیر سلطه اجنبی باشیم و باید برعلیه آنها قیام کنیم، تا کشوری مستقل و آزاد داشته باشیم.

شهیده همزمان با اوج گیری اعتراضات امت حزب الله با رژیم پهلوی خود را از مردم جدا ندانسته و در سخنرانی‌ها و تظاهرات شرکت می‌کرد. سرانجام صبح پنجم آذر ماه ۱۳۵۷، که برنامه تظاهرات بود، شهیده با چند نفر از دوستان خود که می‌خواستند برای دیدن یکی از دوستانشان که از مکه آمده بود، به منزل ایشان بروند در مسیر امامزاده عبدالله درهمان هنگام تیراندازی مزدوران رژیم پهلوی شروع می‌شود و او بر اثر اصابت گلوله به ناحیه سر به درجه رفیع شهادت نائل می‌آید. مزار او در گلزار شهدای امامزاده عبدالله شهر گرگان واقع است.

انتهای پیام/