وصیت‌نامه شهید «حسن سقایی پورسکل»

راهی که انتخاب کرده‌ام، وظیفه هر مسلمان آزاده‌ای است

شهید «حسن سقایی پورسکل» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: اگر در راه خدا کشته شدم و به شهادت رسیدم، برایم گریه و زاری نکنید. زیرا راهی که انتخاب کرده‌ام، وظیفه هر مسلمان آزاده‌ای است. مرگ برای همه هست؛ چه بهتر که مرگ در این راه مقدس باشد.

کد خبر: ۵۹۰۰۹۸

شنبه - ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 06 February

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حسن سقایی پورسکل» يكم مهر ماه 1323، در روستای سكل از توابع شهرستان رودان چشم به جهان گشود. پدرش غلام، كشاورزی می‌كرد و مادرش فضه نام داشت. تا دوم نهضت‌ سواد آموزی درس خواند. كارگر بود. سال 1351 ازدواج كرد و صاحب پنج پسر شد. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. ششم خرداد 1365، با سمت آرپی‌جی‌زن در فاو عراق بر اثر اصابت گلوله به قلب، شهيد شد. پيكر او را در جوار مسجد صاحب‌الزمان زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت‌نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحیم
حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:
«ما مِن قَطرَةٍ أحبُّ إلی اللهِ مِن قَطرَةِ دمٍ فی سبیلِ الله»
هیچ قطره‌ای نزد خداوند محبوب‌تر و برتر از قطره خونی که در راه او ریخته شود، نیست.

از شهادت باکی نیست؛ اولیای ما یا شهید شدند، یا مسموم شدند و یا به قتل رسیدند. برخی از آنان در زندان‌ها و برخی در تبعید به سر بردند. برای اسلام هر چه بدهیم، کم داده‌ایم و جان‌های ما شایستگی این مقام بزرگ را ندارند.

شهادت، انتخابی است آگاهانه. شهید، انسان مسئول و متعهدی است که گذرگاه شهادت را براساس ویژگی‌ها و نیاز زمان خود برمی‌گزیند تا به هدف الهی برسد. زیرا عمل شهید، همواره در مسیر حرکت تکاملی تاریخ برای رسیدن به خدا و برقراری حکومت صالحان و مستضعفان معنا پیدا می‌کند.

امروز اسلام برای رسیدن به این مقام والا به ما نیاز دارد؛ باید علیه دشمنان بجنگیم. چه کشته شویم و چه دشمن را بکشیم، در هر صورت پیروزیم.

من دیگر نمی‌توانم زنده بمانم و حاکمیت کفار و بی‌خبران از خدا را بر مردم کشورم تحمل کنم. باید همراه دیگر رزمندگان، به پا خیزم و برای برقراری اسلام در سرزمینمان تلاش کنم.

نصیحتی به خانواده‌ام دارم؛ اگر در راه خدا کشته شدم و به شهادت رسیدم، برایم گریه و زاری نکنید. زیرا راهی که انتخاب کرده‌ام، وظیفه هر مسلمان آزاده‌ای است. مرگ برای همه هست؛ چه بهتر که مرگ در این راه مقدس باشد.

والسلام