شور و حال جبهه مانند بهشت است

شهید «محمدتقی خیمه» در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: «این چند کلام را برای فرزندم نوشته‌ام که بداند بابای او اینجا هم به فکر او می‌باشد. واقعاً اینجا صفای دیگری دارد چون واقعاً شور و حال جبهه مانند بهشت می‌باشد.»

کد خبر: ۵۹۰۰۲۹

يکشنبه - ۱۴ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 14 February

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید محمدتقی خیمه» چهاردهم شهریور ۱۳۳۹ در شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش نقی و مادرش فاطمه نام داشت. تا چهارم متوسطه درس خواند. جهادگر بود. ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. هفدهم اردیبهشت ۱۳۶۵ در مریوان توسط نیرو‌های بعثی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر وی را در گلزار شهدای فردوس‌رضای زادگاهش به خاک سپردند.

گزیده‌ای از نامه شهید به خانواده‌اش:

شور و حال جبهه

مصطفی فرزند عزیزم! دلم می‌خواهد مانند کوهی استوار و پایدار باشی و سعی کن مامان را اذیت نکنی. همسرم! این چند کلام را برای فرزندم نوشته‌ام که بداند بابای او اینجا هم به فکر او می‌باشد. واقعاً اینجا صفای دیگری دارد و خیلی خوشحال شدم که شما با آمدن من موافقت کردید، چون واقعاً شور و حال جبهه مانند بهشت می‌باشد و عالی گفته‌اند که دانشگاه است.

برایت نامه دیر نوشته‌ام به این علت بود که من یک مأموریت به پیرانشهر داشتم و چون تلفن در مکانی که بودیم در ساعت اداری مشغول و غیراداری هم نمی‌گرفت، نتوانستم با شما تماس برقرار کنم و وقت نوشتن نامه را هم نداشتم. حالا موقع خواب است و حدود ساعت یازده شب که برایت نامه می‌نویسم و اگر بدخط است به این علت که از خستگی چشم‌هایم روی هم است. دوست‌دار شما و فرزند عزیزم!

انتهای متن/