درباره شهدای ورزشکار قزوین؛

از شهیدان «طیب حاج‌رضایی» تا «حمید سیاهکالی‌مرادی»

طبق آمار بنیاد شهید و امور ایثارگران قزوین از میان ۳۰۰۰ شهید گلگون‌کفن قزوین، یکصد و ۳۲ شهید ورزشکار بوده‌اند و امروز به بهانه سالروز تولد شهید «ابراهیم هادی» و روز شهدای ورزشکار، در این گزارش به زندگینامه چند تن از شهدای ورزشکار قزوین پرداخته‌ایم.

کد خبر: ۵۸۹۹۲۲

سه‌شنبه - ۰۲ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 02 February

به گزارش نوید شاهد استان قزوین  و به نقل از خبرگزاری ایسنا قزوین، طبق آمار بنیاد شهید و امور ایثارگران قزوین از میان ۳۰۰۰ شهید گلگون‌کفن قزوین ۱۳۲ شهید ورزشکار بوده‌اند و امروز به بهانه سالروز تولد شهید ابراهیم هادی و روز شهدای ورزشکار، در این گزارش به زندگینامه چند تن از شهدای ورزشکار قزوین پرداخته‌ایم.

در قرآن کریم شهید با عبارت «الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ» تعبیر شده است. خداوند آنها را زنده، جاوید و برخوردار از اجر عظیم دانسته است و از دید قرآن کریم این افراد در مقابل انفاق مال و جان‌فشانی خود از بهشت بهره‌مند می‌شوند. هرچه امروز کشور ما دارد و هرچه درآینده به دست بیاورد را مدیون برکت خون شهدایی هستیم که خودجوش پا در راه از خود گذشتگی گذاشتند، کسانی که مانند همه ما پدر، مادر، خواهر و برادر، همسر و فرزند داشتند و در زندگی روزمره خود به کاری مشغول بودند، در این میان نیز ورزشکارانی هستند به‌جای انداختن مدال قهرمانی بر گردن خود، روی سکوی شهادت رفتند و مدال فداکاری و ایثار را بر گردن انداختند.

طبق آمار بنیاد شهید قزوین از میان ۳۰۰۰ شهید گلگون‌کفن قزوین، ۱۳۲ شهید ورزشکار بوده‌اند؛ بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۴۰۱، روز اول اردیبهشت به مناسبت سالروز تولد شهید ابراهیم هادی، به‌عنوان روز شهدای ورزشکار نام‌گذاری شد ازاین‌جهت در این گزارش به زندگینامه چند تن از شهدای ورزشکار قزوین پرداخته‌ایم.

شهدایی، چون محمدعلی ظاهری، غضنفر آذرخش و مصطفی حاج سید جوادی در رشته کشتی، علی‌اصغر صفاری در رشته وزنه‌برداری، اکبر برمایون و حسین ظاهری در رشته دوچرخه‌سواری، سعید آرام، محسن زرگر، مجید زهتاب خسروی و محمد عظیمیان در رشته فوتبال، سعید خوشگواری در رشته پینگ‌پنگ، عبدالمجید ناصحی در رشته سوارکاری، محمدرضا باقی در رشته کاراته، جلال جوادی و مجید نبیل والیبال، قربان شیخی در رشته کونگ‌فو، محمدباقر در رشته سوارکاری، شهید ابراهیم مقبل در رشته تنیس روی میز، تقی طاهری در رشته کاراته، محمد گرامی و امیر عطاری در رشته ژیمناستیک ازجمله شهدای ورزشکارانی هستند که نام پرافتخارشان در تاریخ این مرزوبوم حک‌شده است.

به گزارش ایسنا، شهدایی، چون ابراهیم مقبل، محمدعلی ظاهری، حسین ظاهری و محمد گرامی حائز رده ملی در رشته‌های ورزشی بودند.

در ادامه زندگینامه چندتن از شهدای ورزشکار قزوین آمده است؛ محمدابراهیم مقبل دهم فروردین ۱۳۳۵ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش حسین، کارگر بود و مادرش نسرین نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت، معلم بود و در رشته ورزشی تنیس روی میز نیز فعالیت مستمر داشت؛ از سوی کمیته انقلاب اسلامی در جبهه حضور یافت، نوزدهم آذر ۱۳۵۹، در آبادان براثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

محمدباقر بابایی دوازدهم بهمن ۱۳۳۸ در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدرضا، کشاورزی می‌کرد و مادرش عصمت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت او دبیر بود و در رشته سوارکاری فعالیت داشت. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت و سوم فروردین ۱۳۶۱ درشوش براثر اصابت ترکش گلوله توپ به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید تقی طاهری سینکی، سی‌ام دی ۱۳۴۶ در روستای خاکعلی از توابع شهر آبیک به دنیا آمد. پدرش حسین، راننده بود و مادرش معصومه نام داشت، تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و در رشته ورزشی کاراته فعالیت داشت، به‌عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. ۲۵ دی ۱۳۶۵، با سمت معاون فرمانده گردان در شلمچه براثر اصابت ترکش به دست‌وپاها، شهید شد، مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین قرار دارد.

محمد گرامی، هجدهم تیر ۱۳۳۱ در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدمهدی، در کارخانه کار می‌کرد و مادرش ملیح نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. لبنیات‌فروش بود و در رشته ژیمناستیک فعالیت داشت. به‌عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دوازدهم آذر ۱۳۵۹، با سمت راننده در سرپل‌ذهاب توسط نیرو‌های عراقی براثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار او در امامزاده حسین (ع) قزوین واقع است.

شهید غضنفر آذرخش دیگر ورزشکار قهرمان قزوینی است که به علت علاقه شدید به ورزش، به رشته کُشتی روی آورد و در فرصت اندک توانست مدارج ترقی را طی کند و تا قهرمانی استانی و کشوری آن‌هم در زمان طاغوت پیش برود به‌نحوی‌که روزنامه‌های آن روز نوشتند که «آذرخش درخشید»، ولی ورزش مانع رفتنش به جبهه نشد و با حضور در ستاد جنگ‌های نامنظم در کنار سردار بزرگ اسلام شهید دکتر چمران علیه دشمنان اسلام مبارزه کرد و مجروح شد، بعد از بهبودی، مجدد به جبهه‌ها رفت و سرانجام به شهادت رسید.

حسین ظاهری هشتم اسفند ۱۳۳۸ در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش مهدی، راننده تاکسی بود و مادرش مه‌لقا نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. نقاش ساختمان بود و در رشته دوچرخه‌سواری قهرمان تایم تریل شده بود، از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. دوازدهم اردیبهشت ۱۳۶۱، در خرمشهر به شهادت رسید، اثری از پیکرش به دست نیامد.

محمدعلی ظاهری چهارم اردیبهشت ۱۳۴۱، در روستای کش‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش الیاس، کارگر کارخانه بود و مادرش نجیمه‌خاتون نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند و در رشته ورزشی کشتی فعالیت داشت، به‌عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. شانزدهم بهمن ۱۳۵۹، در میمک توسط نیرو‌های عراقی براثر اصابت گلوله به قلب، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

همچنین شهدای بزرگی همچون طیب حاج رضایی، سید آزادگان حجت‌الاسلام سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد، سرلشکر خلبان عباس بابایی، سردار رضا حسن‌پور فرمانده گردان علی‌ابن‌ابی‌طالب (ع) لشکر ۲۵ کربلا، شهید حجت‌الاسلام رضا محقق تنها شهید روحانی ورزش باستانی و شهید ولی‌الله محمدبیگی ازجمله شهدای ورزشکار قزوینی هستند.

در این‌بین شهدای مدافع حرم نیز قهرمانانی هستند که برای دفاع از حرم اهل‌بیت(ع) راهی میدان نبرد شدند؛ شهید حمید سیاهکالی‌مرادی یکی از این شهدای گران‌قدر است، او کاراته را به‌صورت حرفه‌ای دنبال می‌کرد و مدال‌های مختلفی را در این رشته ورزشی در مسابقات مختلف کسب کرده بود. شهید سیاهکلی مرادی که در سال ۱۳۶۸ در قزوین به دنیا آمد و تا پایان دوره کارشناسی در رشته حسابداری درس خواند، توسط سپاه صاحب‌الامر (عج) قزوین و به‌عنوان مدافع حرم و فرمانده مخابرات و بیسیم‌چی در جبهه دفاعی سوریه حضور یافت و سرانجام پنجم آذرماه سال ۱۳۹۴، در حلب سوریه و درگیری با گروهک داعش براثر اصابت پرتابه‌های جنگی به بدن و جراحات وارده شهید شد.

به گزارش ایسنا، آرامش امروز را مرهون خون پاک شهدایی، چون این شهدای ورزشکار هستیم که از علایق شخصی خود دست کشیدند و تن ورزیده خود را که برای رشته‌های ورزشی آماده کرده بودند به میدان جنگ بردند تا مبادا یک وجب از خاک وطن به دست دشمنان بیفتد؛ روحشان شاد و راهشان پرهرو باد.