مروری بر وصیت نامه شهید«عبدالرسول دوستی»

در بند مادیات نباشید

شهید شهید«عبدالرسول دوستی» در بخشی از وصیت نامه به یادگار مانده اش نوشته است: مادیات محدود است، انسان پس از مدتی باید مادیات را رها کرده و به سرای دیگر برود. چه بهتر که از حالا از آن دل بکنیم، به وعده‌های خدا دل ببندیم و در بند دنیا نمانیم.

کد خبر: ۵۸۹۶۹۴

جمعه - ۲۹ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 29 January

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید«عبدالرسول دوستی» دوم آذرماه 1343 در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش سیف الله  و مادرش عفت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. پنجم مرداد 1363، در سردشــت هنگام درگیری با نیروهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. پیکر شهید والامقام در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه شهید عبد الرسول دوستی

بسم الله الرحمن الرحیم ترین

حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است و درود خدا بر محمد و آل او باد

خوبان و پاکان.

با سلام به محضر آقا امام زمان(عج) و امام امت و رزمندگان اسلام.

این نامه زمانی به دست شما می رسد که من دیگر در این دنیا نیستم و به سرای دیگر رفته ام همگی در اینجا مسافر هستیم و چند روزی در این دنیا مهمان هستیم و باید پس از چند روز به سرای باقی بشتابیم.

ابتدا از پدر و مادر عزیزم شروع می کنم پدر جان و مادر جان خود می دانید که من ناراحتی و رنج شما را نمی خواهم و هیچگاه نخواسته ام، و نخواسته ام  که با رفتن به جبهه باعث ناراحتی شما شده باشم؛ اما چه کنیم که انسان باید برای دین خدا بجنگد و از عزیزان خود بگذرد؛ زیرا اگر من و یا دیگران در برابر این جنایتکاران نایستیم آنها بر هیچ کس رحم نخواهند کرد و از هیچ جنایتی فروگذار نیستند شما هم اگر بر مرگ من صبر کنید. و من را به عنوان قربانی در راه خدا هدیه کنید، برای خودتان اجر عظیمی نزد خدای بزرگ به دست آورده اید. من می دانم که شما چه اندازه ناراحت هستید و چه عذابی می کشید اما برای رضای خدا تحمل کنید.

از شما حلالیت می طلبم وقتی رفتم دستم از دار دنیا کوتاه است؛ از شما می خواهم که خطاهایم را با بخشش خود جبران کنید. برایم از همسایه ها حلالیت بطلبید من هم به سهم خود هر کسی را که به من بدی کرده است حلال می کنم.

برادر جان! تو اکنون در سپاه اسلام هستی تو در سپاه امام زمان(عج) هستی سعی کن رفتارت همان طور که امام زمان می خواهد باشد. خدای نکرده کاری انجام ندهی که خدا و رسولش از تو ناراضی باشند.

تو نیز زحماتی را که برای من کشیده ای حلال کن و سعی کن که رفتار تو نیز امام زمانی باشد .

خواهر عزیزم! تو هم بر مرگ من صبر کن که انشاء الله اجر تو و صابرین با خداست و زحماتی را که برای من کشیده ای حلال کن.

عزیزم برادر خوبم تو اکنون جزو امت اسلامی هستی باید این را درک کنی چه مسؤولیتی بر دوش تو قرار دارد پس برای اینکه بتوانی خوب وظیفه اسلامی ات را انجام دهی، باید کوشش و تلاش کنی. به حرف پدر و مادر خوبمان گوش بده که رضای خداوند در رضای پدر و مادر است .مبادا کاری کنی که پدر و مادرمان از تو ناراضی باشند سعی کنید رفتارتان کاملاً اسلامی باشد تا خداوند شما را دوست بدارد از دوری من ناراحت هستید این را می دانم؛ اما صبر کنید که خداوند صابرین را دوست دارد شما نیز کاملا به حرف پدر و مادرمان گوش کنید مبادا خدای ناکرده از شما رنجشی به آقا و مادر برسد!

از خواهرانم می خواهم که مانند گذشته حجاب خود را حفظ کنند و به دیگران نیز همین را سفارش کنند. از کوچک ترها خواهش می کنم که به بزرگترها احترام بگذارید و از آنها حرف شنوی داشته باشید. از بزرگ ترها هم خواستارم که به کوچک ترها محبت کنند از اقوام و نزدیکان نیز حلالیت بطلبید و مادر بزرگ را نیز دلداری دهید مطالب زیاد است اما نمی شود همه را نوشت از خداوند می خواهم که به همه شما اجر عنایت کند. خدا یار و نگهدارتان باشد.

نامه یا وصیت نامه بالا را که نوشتم بعد مطالبی چند به یاد آوردم که آنها را نیز در اینجا یعنی پس از پایان دادن وصیت نامه ذکر می کنم. مادر جان و پدر جان برادران و خواهران عزیزم ابتدا به این فکر بودم که زنده باشم تا به شما و به دین خدا خدمت کنم و جبران زحمات شما کنم؛ اما بعد این فکر را کنار گذاشتم.

اولاً خداوند وعده اجر عظیم به ما و به شما که به پای من زحمت کشیدید و بر مرگ من صبر کردید داده است؛ بعد آنکه اگر من در این دنیا در کنار شما باشم چند سالی بیشتر که نمی توانستم در کنارتان باشم و باز از این دنیا می رفتم اما وقتی به آن دنیا رفتم اگر خداوند این طاعات ناچیز ما را قبول کند و اگر این جان ناقابل را که در راه او هدیه کرده ام بپذیرد؛ آن وقت می توانم در کنار شما برای همیشه باشم پس بر هجرت من صبر کنید که خداوند به همه شما اجر خواهد داد.

چند خواهش دارم که آنها را می نویسم. از شما خواهش می کنم که به آنها عمل کنید. اول آنکه نماز را سبک نشمارید به نماز خوب توجه کنید پس از نماز به خواندن ذکر و دعا مشغول شوید. دعاها را زیاد بخوانید که دعا صیقل دهنده دلها است از گناهان دوری کنید و گناهان چه بزرگ و چه کوچک باشند انجام ندهید. سعی کنید نمازهایتان قضا نشود و اگر نماز قضا دارید آنها را بخوانید. امام را تنها نگذارید؛ تنها نگذاشتن امام این است که به سخنان امام گوش دهید و به آنها عمل کنید. امام را دعا کنید به دستورات دین عمل کنید. در بند مادیات نباشید.

مادیات محدود است انسان پس از مدتی باید مادیات را رها کرده و به سرای دیگر برود پس چه بهتر که از حالا از آنها دل بکنیم. هیچ گاه حرف زشت بر زبان نیاورید و دشنام نیز ندهید با یکدیگر با مهربانی برخورد کنید که خدا از شما راضی باشد. به پیمان خود عمل کنید. اگر قولی دادید حتماً به آن عمل کنید به جنگ کاملاً توجه داشته باشید و آن را در بالا و در مقدم برنامه های خود قرار دهید باز هم می گویم که صحبت ها زیاد است و من هم خیلی دلم می خواهد که همه را بنویسم اما فرصت نیست از خدا برایتان سلامتی و اجر می طلبم خدا یارتان باد.

عبدالرسول دوستی

انتهای پیام/