فرازی از وصیت‌نامه شهید «علی صحراکاران»؛

خداوند با صابران است

شهید «علی صحراکاران» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «از پدر و مادرم می‌خواهم که هیچگاه برای مرگ من گریه نکنند؛ هر چند می‌دانم سخت است؛ ولی دلم می‌خواهد که صبر کنند؛ زیرا خداوند با صابران است ...»

کد خبر: ۵۸۹۴۶۷

دوشنبه - ۲۵ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 25 January

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «علی صحراکاران»، بیست و پنجم فروردین سال ۱۳۳۸، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش صمد، کشاورز بود و مادرش لیلا خانم نام داشت و تا چهارم ابتدایی درس خواند. این شهید بزرگوار به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت، بیست و دوم مرداد ماه سال ۱۳۶۲، در محور آبادان – ماهشهر بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید علی صحراکاران:

با درود و سلام به شهدا و درود و سلام به امت شهیدپرور ایران و با درود و سلام به امام خمینی، بت‌شکن زمان؛ همه ما خوب می‌دانیم که روزی از این دنیا خواهیم رفت و باید حالا که زنده‌ایم توشه‌ای برای آن دنیای خود جمع کنیم.

از طرفی، همه برادران و خواهران می‌دانند که این دنیا به هیچ کس وفا نکرده و نمی‌کند؛ پس باید به این دنیا دل نبست و باید آخرت خود را درست کنیم و همواره به یاد خداوند باشیم؛ زیرا یاد خدا انسان را از انحراف باز می‌دارد.

از پدر و مادرم می‌خواهم که هیچگاه برای مرگ من گریه نکنند؛ هر چند می‌دانم سخت است؛ ولی دلم می‌خواهد که صبر کنند؛ زیرا خداوند با صابران است. یک توصیه دارم و آن اینکه هیچ وقت خدا را فراموش نکنید و هیچ وقت نمازتان را ترک نکنید و سعی کنید نمازتان را با جماعت بخوانید.