خدایا! مرا با فرقی شکافته در روز قیامت محشور کن

شهید «محمدمهدی خادمیان» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «‌خداوندا! از تو می‌خواهم که مرا با بدن سالم به آن دنیا نبری، زیرا خجالت می‌کشم از پیامبر(ص) و امام علی(ع)، فاطمه(س)، حسن(ع) و حسین(ع) چون که ببینم علی‌اکبر حسین(ع) با فرقی شکافته در صف محشر حاضر گشت ولی من با بدن سالم. مرا با تیر‌ها و ترکش‌های دشمن، با فرق شکافته به آن دنیا ببر.»

کد خبر: ۵۸۹۴۶۵

سه‌شنبه - ۲۶ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 26 January

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید محمدمهدی خادمیان» دهم فروردین ۱۳۴۷ در روستای وامرزان از توابع شهرستان دامغان دیده به جهان گشود. پدرش علی‌اکبر و مادرش هنده‌خانم نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و نهم فروردین ۱۳۶۵ در خندق عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر وی را در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپردند. برادرش غلامعلی نیز شهید شده است.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:

خون ماست که ضامن آرمان‌های توحیدی است

‌می‌روم تا خونم را در راه اسلام بریزم، چون که اسلام به خون ما نیازمند است. با ریختن خون ماست که آرمان‌های توحیدی تحقق می‌یابد. ما پرچم به خون آغشته «لااله‌الاالله» را در اقصی نقاط عالم به اهتزاز درمی‌آوریم و قلب امام زمان(عج) را راضی و خشنود می‌گردانیم.

خدایا! مرا با فرقی شکافته محشور کن

خداوندا! از تو می‌خواهم که وقتی شهادت نصیب من گردانیدی، مرا با بدن سالم به آن دنیا نبری، زیرا خجالت می‌کشم از پیامبر(ص) و امیرالمومنین، امام علی(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسین(ع)، چون که ببینم علی‌اکبر حسین(ع) با فرقی شکافته در صف محشر حاضر گشت ولی من با بدن سالم.

خدایا! از تو می‌خواهم که مرا با تیر‌ها و ترکش‌های دشمن، سوراخ‌سوراخ یا تکه‌تکه یا که با فرق شکافته به آن دنیا ببرید.

انتهای متن/