آخرین کلام معلم شهید«علی اکبر دلشاد»

مرگ را فراموش نکنید تا گمراه نشوید

شهید «علی‌اکبر دلشاد»، معلمی دغدغه‌مند و بسیجی فداکار، در واپسین روزهای زندگی خود دست‌نوشته‌ای به یادگار گذاشت که سرشار از عشق به خانواده، تعهد به رسالت فرهنگی، و ایمان به راه شهادت است. او در وصیتی ساده اما ژرف، از خانواده‌اش حلالیت می‌طلبد، به همکارانش یادآور می‌شود که معلمی شغل انبیاست و به دانش‌آموزان توصیه می‌کند سنگر علم را خالی نگذارند.

کد خبر: ۵۸۹۳۶۷

يکشنبه - ۲۴ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 24 January

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «علی اکبر دلشاد» 26 تیرماه1342 در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش محمدحسین و مادرش عشرت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خوانــد و دیپلم گرفــت. معلم امور تربیتی بــود. به عنوان بســیجی در جبهه حضور یافت. یکم اسفندماه 1364 در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر شهید والامقام در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن کامل دست نوشته شهید

حال که به لطف خداوند این سعادت نصیبم شده که در راه خدا خونم ریخته شود چند جمله ای با خانواده ام صحبت داشتم. قبل از هر چیزی خواستم به همگی شما بگویم که بی خبر از شما به جبهه آمدم و نتوانستم در روز آخر با شما خداحافظی کنم و حلالیت بطلبم من در طول زندگی خیلی باعث ناراحتی شما شدم بدون اینکه کاری برای شما انجام دهم یا قدمی برایتان بردارم و همواره باعث مزاحمت و رنج و زحمت شما عزیزان هستم با همه این حرفها لحظه آخر زندگی فرزندتان فرا رسیده است و آخرین کلام را با شما می گویم بله مرگ حق است و دیر یا زود سراغ هر کسی می رود و چه بهتر که این مرگ در راه خدا باشد من نمی گویم در مرگ من گریه نکنید سیاه نپوشید و عزاداری نکنید، بکنید [اما] به یاد حضرت زینب(س) باشید که سر سه برادرش را جدا کردند؛ به یاد ائمه اطهار باشید و برای آنها هم گریه کنید من خودم فرزند ندارم که درد دوری فرزند را بدانم ولی این درک را دارم که گوشه ای از این درد  را احساس کنم. مرگ را هیچ گاه فراموش نکنید تا گمراه نشوید. من کوچک تر از آن هستم که بخواهم چیزی را برای شما بزرگان یادآوری کنم فقط یک آرزوی کوچک از خواهران و برادران عزیزم دارم. بعد از مرگ من نام یکی از فرزندان را اکبر بگذارید شاید باعث تسکین دلتان و فراموشی جای خالی من گردد. من در دنیا مالی ندارم جز آن ماشین که از پدرم خواهش می کنم از پول آن نوزده هزار تومن بابت بدهی به آقای... بپردازد فکر نمی کنم دیگر به کسی بدهکار باشم اگر کسی به من بدهکار است به پدرم پرداخت کند در غیر این صورت حلالش باشد.

چند کلام با همکاران عزیزم؛ شغل معلمی همان شغل انبیا است برادران و خواهران من وظیفه سنگینی بر دوش شما نهاده شده؛ چرا که این نوجوانان آینده سازان مملکت هستند و شما همچون مجسمه سازی هستید که خمیرمایه ای را در اختیار شما نهاده اند؛ حداکثر تلاش خود را کنید تا این دانش آموزان مشکلی نداشته باشند تا مملکت آینده ای زیبا داشته باشد و با جهل مبارزه کنید و با صبر و حوصله و علاقه کارتان را ادامه دهید این بچه ها معصوم و پاکند و احتیاج به معلمین پاک دارند اجازه ندهید منافقین در میان شما رخنه کنند. وقت تدریس کم است این فرصت را بیهوده هدر ندهید و با صحبت های پوچ وقت بچه ها را پر نکنید.

چند کلامی با دانش آموزان عزیزان من سنگرهای خود را خالی نگذارید به درسهایتان ادامه دهید در انتخاب دوست خود دقت کنید قدر معلمین خود را بدانید آنها به جد زحمت می کشند احترام آنها بر شما واجب است دوستانه در کنار هم به وظایف خود عمل کنید.

در پایان از همگی حلالیت می طلبم و امیدوارم راه شهیدان را ادامه دهید تا خونشان پایمال نگردد.

انتهای پیام/