حماسه شهید «حسین تارک»

از خدمت به مردم تا فداکاری در راه وطن

شهید حسین تارک در خانواده‌ای متدین و مذهبی متولد شد. وی از آنجا که عاشق بسیج و خدمت به مردم بود، تحصیلات خویش را ناتمام گذاشت و جذب بسیج شد. اخلاقش زبانزد خاص و عام بود و همه فکر و ذکرش انقلاب، امام و مقام رهبری بود.

کد خبر: ۵۸۹۰۷۹

دوشنبه - ۱۸ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 18 January

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حسین تارک» دوازدهم شهریور ۱۳۵۷، در شهرستان قشم به دنیا آمد. پدرش عباس، مستخدم آموزش و پرورش بود و مادرش زینب نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی خدمت می‌کرد. سال ۱۳۷۸ ازدواج کرد. شانزدهم فروردین ۱۳۷۹، در حوالی جزیره لارک خلیج‌فارس هنگام انجام مأموریت گشت دریایی جهت مبارزه با قاچاق کالا بر اثر برخورد قایق حامل وی به قایق قاچاقچیان در آب غرق شد و به شهادت رسید. پیکر او یک هفته در قایق مذکور باقی ماند و سپس در بهشت زهرای زادگاهش به خاک سپرده شد.

شهید حسین تارک در خانواده‌ای متدین و مذهبی متولد شد. او دوران ابتدائی و راهنمائی را در همین شهر به پایان رسانید و از آنجا که عاشق بسیج و خدمت به مردم بود، تحصیلات خویش را ناتمام گذاشت و جذب بسیج شد.

اخلاق شهید حسین تارک زبانزد خاص و عام بود. از این رو شهادت وی باعث تأثر و تأسف شدید دوستان و آشنایان و همسنگرانش شد. شهید تارک از هر جهت نمونه بود. همه فکر و ذکرش انقلاب و امام و مقام رهبری بود. با همه اهالی محل و همسایگان رفتاری نیکو و پسندیده داشت. هیچ‌گاه نسبت به دیگران بی‌احترامی نمی‌کرد. در انجام فعالیت‌های دینی و مذهبی بسیار کوشا بود. او نسبت به تکالیف دینی بسیار مقید و علاقه‌مند بود و همیشه اهل خانواده را به نماز اول وقت سفارش می‌کرد. در تمامی نماز‌های جمعه و جماعات حضوری فعال داشت.

ایشان نسبت به پدر و مادر و اهل خانواده بسیار مهربان و رئوف بودند. شهید حسین تارک همیشه و در همه حال از یتیمان و مستمندان دستگیری می‌کرد. شهید در تابستان سال ۱۳۷۸ پیوند ازدواج بست ولی عمر کوتاه به او اجازه برگزاری مراسم را نداد و پس از گذشت ۹ ماه از مراسم عقد ایشان در فروردین ماه ۱۳۷۹ و در حالی که تنها ۲۲ بهار از عمر زندگی آن شهید عزیز می‌گذشت، در حین مأموریت در آب‌های نیلگون خلیج فارس به درجه رفیع شهادت نائل آمد و همه را در مرگ خویش عزادار نمود.

شهید حسین تارک عاشق امام حسین (ع) بود و در مراسم عزاداری اباعبدالله الحسین حضوری فعال و چشمگیر داشت و عاشقانه به عزاداری در راه امام حسین (ع) می‌پرداخت.