فرازی از وصیت‌نامه شهید «داود توکلی»؛

لباس‎های مرا به فقرا و مساکین بدهید

شهید «داود توکلی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «پدر جان! لباس‎های مرا که در خانه هست به فقرا و مساکین بدهید. مرا از دعای خیر و قرآن در شب‌های جمعه فراموش نکنید ...»

کد خبر: ۵۸۸۹۷۲

يکشنبه - ۱۷ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 17 January

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «داود توکلی»، هفدهم فروردین سال ۱۳۳۶، در روستای سعیدآباد از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد، پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش خدیجه نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، کارمند اداره زمین شهری بود. سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، نوزدهم اردیبهشت ۱۳۶۱، در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش محمدباقر نیز به شهادت رسیده است.

وصیت‌نامه شهید داود توکلی:

پدر و مادر عزیزم و برادران و خواهران! خواهشی که از شما دارم این‎ است که مبادا یک آن، آمریکای جهان‎خوار، این‌ام‌الفساد قرن، این شیطان بزرگ، این دشمنی که دشمنی او در رگ، خون و استخوانم نشسته است، خوشحال شود.

پدر و مادر عزیز! اکنون که این وصیت‌نامه را می‌نویسم، دو حسرت بیشتر در دل ندارم: اول دیدن امام امت که توفیق دیدن او را نداشتم و دیگر، نداشتن فرصت برای کار‌های خیر و ثواب و عبادت‌های گوناگون؛ و شما پدر و مادر! یک وصیت به شما می‌کنم و آن هم این است: امام را تنها نگذارید و پشتیبان ولایت‌فقیه باشید.

پدر و مادر عزیزم! من راه خود را که راه شهادت است، در راه دین عزیز اسلام، انتخاب کردم و در این راه به شهادت رسیدم و خون بی‌ارزش و بی‌قابل خود را برای امام زمان (عج) و اسلام عزیز و الله، ریختم. پدر جان! لباس‎های مرا که در خانه هست به فقرا و مساکین بدهید. مرا از دعای خیر و قرآن در شب‌های جمعه فراموش نکنید و جلسه‌ای را که قبلاً در مسجد محل بود (دعای کمیل و قرائت قرآن) ادامه دهید.