گذری بر زندگی شهید ابراهیم کشاورز

شهید ابراهیم کشاورز از اهالی لاهیجان، از دوران نوجوانی دوشادوش مردم در مسیر انقلاب و پس از آن در میدان‌های جهاد فرهنگی و نظامی حضوری مؤثر داشت. او سرانجام در عملیات کربلای ۵ در منطقه شلمچه به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۵۸۸۹۳۳

پنجشنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 18 February

به گزارش نوید شاهد گیلان، شهید ابراهیم کشاورز در سال ۱۳۳۵ در یکی از روستاهای شهرستان لاهیجان دیده به جهان گشود. هنوز شش سال بیشتر نداشت که از نعمت پدر محروم شد و از همان کودکی، بار مسئولیت خانواده را به دوش کشید. با وجود دشواری‌های فراوان، تحصیل را رها نکرد و در رشته علوم طبیعی موفق به اخذ دیپلم شد. تلاش‌های بی‌وقفه او برای تأمین معیشت خانواده، زبانزد دوستان و آشنایان بود.

با آغاز نهضت اسلامی، ابراهیم کشاورز نیز همچون هزاران جوان انقلابی، در صفوف مردم مبارز به میدان آمد و با روشنگری و فعالیت‌های اجتماعی، نقشی مؤثر در آگاه‌سازی جامعه ایفا کرد. پس از پیروزی انقلاب، به‌عنوان مسئول انجمن اسلامی محل انتخاب شد و با شکل‌گیری بسیج، در شمار فعال‌ترین اعضای آن درآمد.

با توجه به بینش فرهنگی و دغدغه تربیتی، به آموزش و پرورش پیوست و به‌عنوان مدیر مدرسه، نقش مؤثری در تعالی فکری و اخلاقی نسل نوجوان ایفا نمود. او با اخلاق نیکو، چهره‌ای گشاده، سخت‌کوشی و انضباط، الگویی برجسته برای همکاران و شاگردان خود بود.

با شروع جنگ تحمیلی، ابتدا به مناطق عملیاتی کردستان اعزام شد و پس از آن راهی جبهه‌های جنوب گردید. شهید کشاورز با شجاعت، درایت و لیاقت، به‌سرعت در میان نیروها شناخته شد و پس از تشکیل لشکر قدس گیلان، فرماندهی گردان میثم را به پیشنهاد شهید خوش‌سیرت بر عهده گرفت. این دو یار صدیق، در عملیات‌های متعددی دوشادوش یکدیگر حضور یافتند و بارها مورد اصابت تیر و ترکش دشمن بعثی قرار گرفتند.

سرانجام، در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۶۵، در جریان عملیات کربلای ۵ در منطقه شلمچه (شهرک دُلیجی)، روح بلند شهید ابراهیم کشاورز به آسمان پرکشید و به یاران شهیدش پیوست.

قسمتی از وصیت‌نامه شهید ابراهیم کشاورز

«خدای بزرگ، چه بنویسم که نمایانگر عشق و علاقه‌ام به امام عزیز و انقلاب باشد؟ تو نیک می‌دانی که ذرّه ذرّه وجودم از عشق به امام بزرگوار و انقلابی که عامل تحول و عزتم بود، می‌سوزد... آیا انصاف است که در ازای این‌همه خوبی‌ها، بنشینم و نظاره‌گر اعمال کافران از خدا بی‌خبر باشم؟ آنان که با بمب‌های شیمیایی، بمباران بی‌رحمانه و بی‌شرمانه، مردم مظلوم و بی‌دفاع را به خاک و خون می‌کشند و قصد نابودی این انقلاب زنده‌گر و انسان‌ساز را دارند...»