خاطرات/ با حجاب کامل بیایی

خواهر شهید «رضاعلی تقی پور» می‌گوید: «روزی ایشان می‌خواست به منزل یکی از دوستانش برود من گریه کردم، گفتم در خانه کسی نیست حوصله‌ام سر می‌رود همراه تو می‌آیم ایشان ابتدا مخالفت کرد ولی بعد از اصرار بیش از حد من قبول کرد که همراهش بروم به شرطی که روسری و چادر بر سر بگذارم و با حجاب کامل بیایم. ایشان از اول تا آخر روی حجاب من تاکید می‌کرد.»

کد خبر: ۵۸۸۷۰۱

چهارشنبه - ۰۶ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 06 January

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «رضاعلی تقی پور» دوم فروردین 1347، در شهرستان ساری به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش سکینه نام داشت. تا مقطع ابتدایی درس خواند. وی از طریق سپاه وارد جبهه شد. پنجم فروردین 1367 در منطقه مریوان بر اثر بمباران شیمیایی به شهادت رسید. محل دفن در گلزار عمومی روستای کردمیر به خاک سپرده شد.

چند خاطره از شهید «رضاعلی تقی پور»:

مادر شهید می گوید: ایشان از بدو تولد بچه ای ساکت و مظلوم بود وقتی نتوانستیم ایشان را به مدرسه بفرستیم نزد پدرش کار چوپانی می کرد. روزی من به او گفتم: امروز پدرت در صحرا می ماند باید مقداری غذا برایش ببری ایشان آن روز کمی کسالت داشت، گفت: امروز نمی توانم این کار را انجام دهم. خودم وسایل ناهار را بستم به سمت صحرا حرکت کردم. ایشان از این حرکتش بسیار ناراحت شد و پشت سر من حرکت کرد در وسط راه به من رسید وسایل را از دستم گرفت و مرا راهی خانه کرد و خودش رفت.

برادر شهید می گوید: زمانی که در خدمت بود خانواده می خواستند برای او زن بگیرند تا قبل از اتمام خدمت او اصلاً با ازدواج موافق نبود می گفت: ازدواج من فقط گرفتاری برای شما است. ما می رویم که شاید به شهادت برسیم. خودش هم می دانست که به شهادت می رسد عکس خودش را با دست خودش قاب گرفت و خانه گذاشت.

خواهر شهید می گوید: تقریباً 9، 10 ساله بودم چون تنها خواهرش بودم خیلی به من علاقه داشت همیشه مرا با خودش به صحرا و بیرون می برد. روزی ایشان می خواستند به منزل یکی از دوستانش برود من گریه کردم، گفتم خانه کسی نیست حوصله ام سر می رود همراه تو می آیم ایشان ابتدا مخالفت کرد ولی بعد از اصرار بیش از حد من قبول کرد که همراهش بروم به شرطی که روسری و چادر بر سر بگذارم و با حجاب کامل بیایم. ایشان از اول تا آخر روی حجاب من تاکید می کرد.

انتهای پیام/