خاطره خودنوشت شهيد هاشم‌علی قدم خير قسمت «5»

خانه‌ها زیر آتش خمپاره‌ها

شهيد «هاشم‌علی قدم خير» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: « تا روستای طراح پياده آمديم و از آن جا سوار ماشين شديم و به سوسنگرد آمديم که در آنجا برادر باقری را ديدم که زياد خوشحال شديم و همراه با هم به يک مدرسه رفتيم وسايل را آوردند که تا غروب آنجا بوديم و بعد بچه‌ها رفتند و وسايل را آوردند و ما به پايگاه رفتيم که در آنجا به يک خانه شخصی خالی رفتيم که اتاق‌ها از بس خمپاره...» متن کامل قسمت پنجم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۸۵۳۷

سه‌شنبه - ۰۵ فروردين ۱۴۰۴ / 1404 05 January

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «هاشم‌علی قدم‌خير» یکم خرداد سال 1343 در روستای رودبال شهرستان فیروزآباد دیده به جهان گشود. هفت سالگی به مدرسه رفت، بعد از اتمام دوره ابتدايی برای ادامه تحصيل به فيروز آباد رفت. او با توجه به علاقه‌ای که به روحانيت داشت مدتی نيز در حوزه علميه فيروزآباد مشغول تحصیل شد. با آغاز جنگ تحميلی به عنوان بسيجی عازم ميدان نبرد عليه دشمن شد. وی در عمليات طريق القدس و آزادسازی بستان شرکت کرد. و سرانجام دوم فروردین سال 1361 در عملیات فتح المبین به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای رودبال فیروزآباد به خاک سپرده شد.

متن خاطره: معجزات عینی در جبهه

بعد از ظهر بود که تانک‌های دشمن همه طرف ما را گرفتند جز يک قسمت و آن‌جا هم با آتش سلاح‌های مهيب گرفته بود. حدود ساعت 4 ما از يک کانال که آن‌جا بود محاصره را شکستيم و رو به طرف نيروهای خودی آمديم. آنجا امام زمان زياد ديده می‌شد که معجزه می‌کند. معجزه اين بود که هنگامی که ما از کانال می‌آمديم چنان خمپاره، توپ تيربار آنجا را می‌کوبيد ولی تيرها از جلو ما می‌گذشت و به ما نمی‌خورد و ما به نيروهای خودی رسيديم؛ نيروهای خودی هم در روستایی بود، فورا سنگر درست کرديم و آن شب هم در سنگرهای کوچک مرطوب به سر برديم تا صبح شد و فرمانده به ما گفت که شما بايد به سوسنگرد برويد.

خانه ها زیر آتش خمپاره / سید حسین به دیدار جدش رفت

ما از آنجا تا روستای طراح پياده آمديم و از آن جا سوار ماشين شديم و به سوسنگرد آمديم که در آنجا برادر باقری را ديدم که زياد خوشحال شديم و همراه با هم به يک مدرسه رفتيم وسايل را آوردند که تا غروب آنجا بوديم و بعد بچه‌ها رفتند و وسايل را آوردند و ما به پايگاه رفتيم که در آنجا به يک خانه شخصی خالی رفتيم که اتاق‌ها از بس خمپاره خورده بود سوراخ شده بودند.

بیستم اسفندماه 1360 باری ديگر شهيدی از شهيدان کربلای ايران و فرزند پيامبر اسلام و يکی از برادران شجاع و دليرمان به نام برادر آقای سيدحسين موسوی به ملاقات امام حسين(ع) جد بزرگوارش رفت و در نيمه شب پنجشنبه شب ساعت 12 هنگامی که اين فرزند حسين با ديگر برادران در سنگر گروهی بودند به درجه رفيع شهادت نائل آمد. روانش شاد و يادش گرامی باد.

انتهای متن/