شهید ابراهیم یوسفی؛ بدرقه‌ای آگاهانه با کوله‌باری از ایمان

شهید ابراهیم یوسفی در واپسین ساعات پیش از عملیات، وصیت‌نامه‌ای نوشت که سرشار از ایمان، مسئولیت‌پذیری دینی، عشق به ولایت و نگرانی پدرانه برای آینده فرزندانش است. این وصیت‌نامه در تاریخ ۱۳۶۵/۱۰/۲۰ و پیش از نماز مغرب به نگارش درآمد.

کد خبر: ۵۸۸۲۲۱

يکشنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 21 February

به گزارش نوید شاهد گیلان، متن وصیت‌نامه شهید ابراهیم یوسفی: بسم الله الرحمن الرحیم «الَّذینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ قالُوا إِنّا لِلَّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» آنان که چون مصیبتی به آنان رسد، صبورانه می‌گویند: «ما از آنِ خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم.»

عملیات آغاز شده و ما نیز تا ساعاتی دیگر عازم میدان خواهیم شد. این وصیت‌نامه را روز شنبه ۱۳۶۵/۱۰/۲۰، پیش از نماز مغرب و عشاء نوشتم. شب‌ها آماده‌ایم و پس از نماز حرکت خواهیم کرد.

خدایا! بنده گناهکارت به سوی تو می‌آید. با کوله‌باری از گناه، در واپسین لحظات عمر، به امید لطف و کرامتت چشم دوخته‌ام. خدایا، این بنده‌ات را دریاب!

ای مردم حزب‌الله! دست از امام برندارید و او را تنها نگذارید. مبادا روز قیامت در پیشگاه امام حسین(ع) شرمنده شوید. اگر امروز در دل دارید که ای‌کاش در کربلا بودید و امام حسین را یاری می‌کردید، اکنون وقت آن است که فرزند برحقش، امام عزیز، خمینی کبیر را یاری رسانید.

آن روز، امام حسین(ع) در کربلا تنها ماند و امروز نیز تمام دنیا علیه ملت ایران به پا خاسته است. آن روز، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را با زهر مسموم کردند و بدن مطهر امام حسین را پاره‌پاره ساختند؛ امروز هم فرزندان شما را با بمب‌های شیمیایی، توپ و خمپاره به خاک و خون می‌کشند. ای مردم! همه ما خواهیم رفت، اما فردای قیامت چه پاسخی داریم اگر امروز فرزند حسین را یاری نکنیم؟

و اما چند سخن با همسر وفادارم

من به داشتن همسری باوفا و فداکار افتخار می‌کنم؛ زنی که در سختی‌ها یاورم بود، چه در مأموریت و چه در وطن، با صبر و مهر، فرزندانم را نگهداری کرد و در تربیت دینی‌شان کوشید. آنان را با نماز آشنا ساخت و به راه خدا رهنمون شد.

امیدوارم همچنان محمد، فاطمه و زهرا را به همان شیوه و حتی بهتر، با واجبات دینی آشنا کنی، همسرم! اگرچه در دنیا نتوانستم کاری برایت انجام دهم، ولی از تو می‌خواهم از من راضی باشی. ان‌شاءالله خداوند به تو پاداش دهد و از تو خشنود باشد.

فرزندانم

محمد جان! وقتی بزرگ شدی، نماز را ترک مکن، در واجبات دینی کوشا باش و در مسیر اسلام گام بردار. خدا یارت باشد. فاطمه جان و زهرای عزیزم! وقتی بزرگ شدید، از دختر پیامبر اسلام الگو بگیرید. حجاب اسلامی را حفظ کنید، نماز بخوانید و حضرت زینب(س) را سرمشق خود قرار دهید.

و اما تو ای برادرم

بعد از خدا، مراقب فرزندانم باش. خداوند یتیم‌نوازان را دوست دارد. مبادا کسی دل فرزندانم را بیازارد؛ که آن دنیا آنان نخواهند بخشید.

خواهرانم

از من راضی باشید و اگر بدی‌ای از من دیده‌اید، مرا ببخشید. و ای مردم! اگر از من بدی دیده‌اید، حلالم کنید. به دعای شما نیاز دارم. با سلام بنده گناهکار خدا، ابراهیم یوسفی