خاطرات شفاهی جانبازان

در حسرت حضور در جبهه می‌سوختم

فرامرز طهماسبی جانباز ۷۰ درصد می‌گوید: دو بار توفیق پیدا کردم که بعد از جانبازی در جمع رزمندگان قرار بگیرم، در حالی که یکسالی از جانبازی بنده می‌گذشت دائم در حسرت حضور در جبهه می‌سوختم و گاه به تنهایی گریه و زاری می‌کردم.

کد خبر: ۵۸۸۱۵۹

دوشنبه - ۲۷ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 27 December

به گزارش نوید شاهد گلستان، جانباز ۷۰ درصد «فرامرز طهماسبی» یازدهم خرداد ماه ۱۳۴۴، در شهر گرگان دیده به جهان گشود. پدرش سراله نام داشت. دوران ابتدایی را در مدرسه اندیشه گرگان گذراند، دوران راهنمایی را در مدرسه رازی سپری نمود و دبیرستان را در مدرسه فخرالدین اسعد گرگانی تا سال چهارم دبیرستان سپری نمود و در همان سال به جبهه اعزام گردید. بعد از مجروحیت در آسایشگاه تهران ادامه تحصیل داده و دیپلم خود را با امتحانات باق مانده کسب نمود. پس از خروج از آسایشگاه با توصیه یکی از دوستان در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه مشهد شد. در سال ۱۳۷۰ ازدواج نمود. مدت ۲۱ ماه در جبهه حضور داشت و در سال ۱۳۶۴ در منطقه هورالهویزه بر اثر اصابت تیر از ناحیه کمر آسیب دید و قطع نخاع شد.

فرامرز طهماسبی جانباز ۷۰ درصد در بخشی از گفتگوی تصویری می‌گوید: دو بار توفیق پیدا کردم که بعد از جانبازی در جمع رزمندگان قرار بگیرم در حالیکه یکسالی که از جانبازی می‌گذشت دائم در حسرت حضور در جبهه‌ها و رزمندگان می‌سوختم بخصوص هنگامیکه مارش‌های عملیات از رادیو پخش می‌شد این سوز دردناک‌تر می‌گشت به طوری که گاه به تنهایی گریه و زاری می‌کردم و از خدا می‌خواستم که دوباره توفیق حضور در جبهه نصیبم شود.

{$sepehr_media_1156299_400_300}

انتهای پیام/