در خاطره‌ای برای خواهرش می‌گوید:

سینه‌خیز به سمت سنگر دشمن رفتیم

شهید جعفر عمیق در خاطره‌‌ای برای خواهرش چنین می‌گوید: ««یک شب که ۵ نفر از ما را برای شناسایی به اردوگاه دشمن فرستادند، تا می‌توانستیم پیشروی کردیم تا از تجهیزاتشان باخبر شویم. سه نفرمان در پشت تپه کشیک ایستادند و من و دوستم سینه‌خیز به سمت سنگر دشمن رفتیم... »

کد خبر: ۵۸۷۷۵۴

يکشنبه - ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 12 December

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید جعفر عمیق پنجم فروردین ۱۳۴۴، در شهرستان تبریز به دنیا آمد. پدرش حسین راننده بود و مادرش جمیله نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان گروهبان دوم ارتش در جبهه حضور یافت. بیست‌ودوم اردیبهشت ۱۳۶۵، در سوسنگرد بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای بقائیه زادگاهش واقع است.

پروین عمیق خواهر این شهید والامقام  می‌گوید:

سال ۱۳۶۲، برادرم جعفر در ژاندارمری تبریز استخدام شد. بعد از اینکه دوره آموزش را با موفقیت گذراند، به شهر اهواز اعزام شد. در گروه احتیاط انجام وظیفه می‌کرد و حضوری فعال در جبهه داشت، ولی برای اینکه پدر و مادرم ناراحت نشوند به آن‌ها نمی‌گفت که محل خدمتش کجاست، اما من از روی پاکت نامه‌هایی که برایمان ارسال می‌کرد و بدون تمبر بود می‌دانستم که در مناطق جنگی است. چند روزی که به مرخصی آمده بود فرصتی پیدا کرده و تنها با او حرف زدم و وقتی اصرار زیاد مرا دید، گفت که بله در منطقه جنگی هستیم و مستقیم با عراقی‌ها می‌جنگیم. برای اینکه حواس مرا پرت کند تا نگران نشوم، از جبهه و عملیات‌هایشان گفت:

«یک شب که ۵ نفر از ما را برای شناسایی به اردوگاه دشمن فرستادند، تا می‌توانستیم پیشروی کردیم تا از تجهیزاتشان باخبر شویم. سه نفرمان در پشت تپه کشیک ایستادند و من و دوستم سینه‌خیز به سمت سنگر دشمن رفتیم. شب از نیمه گذشته بود و هوا خیلی تاریک بود. کمی مانده بود برسیم که دونفر از عراقی‌ها از پشت روی سرمان اسلحه گذاشتند. کم ماده بود اسیر شویم، ولی با شجاعت سه نفر سربازی که پشت تپه مخفی شده بودند و از پشت سر آن‌ها را غافل‌گیر کردند ما آن‌ها را اسیر کردیم و به اردوگاهمان بردیم.»

انتهای پیام/