آرزو داشت پیکرش به ایران برنگردد

«بعد از شهادت مرا به ایران برنگردانید نمی خواهم هیچ زحمتی برای جهموری اسلامی داشته باشم. نمی‌دانست که او برای مردم ایران رحمت است نه زحمت. آرزو داشت پیکرش در سوریه بماند خودش دوست نداشت برگردد و خدا هم او را به آرزویش رساند.»در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان همسرش در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۷۶۶۹

يکشنبه - ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 12 December

به گزارش نوید شاهد خوزستان، سردار جاویدالاثر شهید حاج «حسین سعادت‌خواه» سوم خرداد ۱۳۴۳ در خانواده‌ای مذهبی و وارسته در دزفول دیده به جهان گشود. پس از حمله تکفیری‌ها بعثی عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و سال‌ها به عنوان نیروی بسیجی در گردان‌های رزمی لشکر ۷ ولیعصر(عج) استان خوزستان رشادت‌ها نشان داد.

با هجوم دشمنان تکفیری به کشورهای اسلامی به سوریه رفت و پس از رشادت‌ها و دلیرمردی های فراوان در راه دفاع از حرم عقیله بنی‌هاشم در آخرین روز ماموریت خویش در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۹۴ در عملیات تسخیر ارتفاعات طاموره به فيض شهادت رسید. دلیل آتش سنگین دشمن تکفیری پشتیبانی نیروهای خودی از وی میسر نشد و در دل نیروهای تکفیری در بالای تپه به شهادت رسید و پیکر مطهرش در منطقه ماند.

متن خاطره:

حاج حسین سعادت‌خواه وقتی که در سوریه بود، همرزم یک مداح سید بود. همیشه از او می‌خواست برایش روضه حضرت زهرا(س) را بخواند.

یک روز حاجی وصیتی را با آن مداح در میان گذاشت و از او خواست تا بعد از شهادش در مورد این موضوع به کسی چیزی نگوید.

حاجی به آن مداح گفته بود؛ «بعد از شهادت مرا به ایران برنگردانید نمی‌خواهم هیچ زحمتی برای جهموری اسلامی داشته باشم.» نمی‌دانست که او برای مردم ایران رحمت است نه زحمت.

آرزو داشت پیکرش در سوریه بماند خودش دوست نداشت برگردد و خدا هم او را به آرزویش رساند.