وصیت دوم شهید «محمد علی احصائی»

اميد که بتوانم در زير گلوله‌های آتشين، از امتحان الهی سربلند بیرون آیم

شهید«محمد علی احصائی» در وصیت خود می‌نویسد: «البته می‌دانم هنوز اين لياقت که بنده خاص باشم را ندارم، ولی اميد که بتوانم در زير گلوله‌های آتشين، از امتحانی که خدای پيش پای هر بنده‌ای می‌گذارد، به خوبی بيرون آيم و اين لياقت را کسب کنم...» متن کامل وصیت دوم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۷۳۸۲

پنجشنبه - ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 23 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید«محمد علی احصائی» 20 تیر سال 1343 در شهرستان نی‌ریز دیده به جهان گشود. دوران کودکی را گذراند و در هفت سالگی به مدرسه رفت. تحصیلات را تا مقطع دیپلم با موفقیت گذراند. سپس در کنکور سراسری شرکت کرد در رشته بهداشت عمومی دانشگاه شهيد چمران اهواز پذيرفته شد. در ایام جنگ تحمیلی به جبهه شتافت و سرانجام پنجم اسفندماه 1362 در عمليات خيبر منطقه جفير به شهادت رسید. پيکر پاکش در گلزار شهدای نیريز به خاک سپرده شد.

متن وصیت:

بسم الله الرحمن الرحيم "المَوتُ فی حَیاتِکُم مَقهورین وَ الحَیاةُ فی مَوتِکم قاهِرین". مرگ در مغلوب زندگی کردن است و زندگی در غالب مردن. امام علی(علیه السلام).

ما مصمم هستيم روزی رُخش ببينيم و اين جان که از اوست تسليم وی کنيم .امام خمينی.

ای خدای بزرگ و ای توانای قادر بی نياز، تو را سپاس که من بنده ضعيف و ناتوان و نيازمند را در صف جهاد کننده‌گان راهت قرار دادی و به من لطف کردی تا توانستم اين راه را آگاهانه انتخاب کنم که امام علی(علیه السلام) در اين باره می‌فرمايند: « «إِنَّ اَلْجِهَادَ بَابٌ فَتَحَهُ اَللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِيَائِهِ».

البته می‌دانم هنوز اين لياقت که بنده خاص باشم را ندارم، ولی اميد که بتوانم در زير گلوله‌های آتشين، از امتحانی که خدای پيش پای هر بنده‌ای می‌گذارد، به خوبی بيرون آيم و اين لياقت را کسب کنم.

اينک که رو به سوی جبهه نبرد حق عليه باطل و ايمان بر عليه کفر و نور برعليه ظلمت نهاده‌ايم و می‌رويم که به پيام «هل من ناصر ينصرنی» امام بزرگوارمان سيد الشهداء لبيک گوئيم و می‌رویم تا نايب بر حق امام عصر، امام خمينی را ياری کنيم و بالاخره اينکه می‌رويم تا شهد گواری شهادت را که پيامبران و امامان بزرگوارمان از خدا هميشه آرزوی آن را داشته‌اند و به گفته امام حسين(علیه السلام) حال اين که اين بدن‌های ما برای مردن آفريده شده چه بهتر که اين مرگ در راه خدا باشد؛ بنوشيم و به سوی آن رفيق اعلی رجعت کنيم.

چند کلامی با پدر و مادر بزرگوارم دارم و آن اينکه: اگر من شهيد شدم اصلا شما ناراحتی به خود راه ندهيد و برای من گريه نکنيد، مگر نه اين است که هر پدر و مادری سعادت فرزند خويش را می‌خواهد و من اينک سعادتمندم بنابراين جای ناراحتی نيست.

انتهای متن/