خاطره‌‌ای از شهید «صادق کهوری»

شهید، پاسدار امانت و شرافت

همسر شهید تعریف می‌کند: شهید، مردی از جنس صداقت و راستی بود. یک روز، نزدیک به یک قابلمه طلا پیدا کرد و آن را به خانه آورد. هیچ‌ چیز نتوانست مانع از تلاش او برای یافتن صاحب آن طلاها شود. روزها و شب‌ها گذشت.

کد خبر: ۵۸۷۲۷۹

دوشنبه - ۰۶ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 06 December

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «صادق کهوری» هجدهم شهريور 1348، در روستای گردكان از توابع شهرستان حاجی‌آباد ديده به جهان گشود. پدرش غلام، كشاورزی می‌كرد و مادرش سكينه نام داشت. تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. او نيز كشاورز بود. سال 1365 ازدواج كرد. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. چهارم دی ماه 1365، در ام‌الرصاص عراق به شهادت رسيد. پيكرش مدت‌ها در منطقه باقی ماند و پانزدهم ارديبهشت 1376، پس از تفحص در گلزار شهدای شهرستان بندرعباس به خاک سپرده شد.

شهید، پاسدار امانت و شرافت

شهید، مردی از جنس صداقت و راستی بود. یک روز، نزدیک به یک قابلمه طلا پیدا کرد و آن را به خانه آورد. هیچ‌ چیز نتوانست مانع از تلاش او برای یافتن صاحب آن طلاها شود. روزها و شب‌ها گذشت، تا اینکه در نهایت صاحبش را پیدا کرد و با دلی پر از آرامش، طلاها را به او بازگرداند.

همه از او پرسیدند: «چرا این کار را کردی؟ مگر نمی‌دانی با این همه طلا می‌توانی چه زندگی‌ای بسازی؟»

شهید، با همان نگاه مهربان و متینش، در جواب گفت: «این کارها عواقبش برای روح آدمی تلخ‌تر از هر طلا و ثروتی است.»

(به نقل از همسر شهید، فاطمه کریمی)