«برای دخترم سمیه»

«علیرضا که تازه خدا دختری به او داد و دختر دار شده بود بسیار خوشحال بود. گلوله ای در قبضه آرپی جی گذاشت و فریاد زد: «اینم واسه دخترم سمیه...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان هم رزمش در نوید شاهد بخوانید‌.

کد خبر: ۵۸۷۱۶۲

دوشنبه - ۱۳ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 13 December

به گزارش نوید شاهد خوزستان، سردار شهید «علیرضا کاوندی قلعه‌نو» در یکمین روز از مرداد ۱۳۳۶ درروستایی فقیر و محروم شهید منتظری پای به جهان خاکی نهاد. وی در آغوش پر مهر مادر و پدری پارسا و اهل عبادت و تقوی پرورش یافت. با هر مشقتی که بود دیپلم خود را گرفت. پس از حمله رژیم بعثی عراق به ایران رهسپار جبهه شد و سرانجام در دوازدهم اسفند ۱۳۶۲ به درجه رفیع شهادت نائل گردید.

پیکر مطهر وی پس از ۱۱ سال که در میان رمل‌های جنوب آرمیده بود توسط گروه تفحص شناسایی و به وطن بازگشت و در سوم آبان ۱۳۷۳ پس از تشیع با شکوه بر دوش همرزمان و مردم شهید پرور دزفول در گلزار شهدای امامزاده محمد بن جعفر دزفول آرام گرفت.

متن خاطره:

در اوج عملیات بیت المقدس بودیم. علیرضا به دشمن امان نمی‌داد آرپیچی از دستش نمی‌افتاد. به خوبی به یاد دارم که یک لودر بین خط ما و عراقی ها زمین گیر شده بود.

عراقی‌ها خیلی دست و پا می‌زدند که لودر را ببرند عقب اما باران گلوله‌ی بچه‌های ما اجازه این کار را به آنها نمی‌داد. علیرضا هم که تازه دختر دار شد و خدا دختری به او داده بود بسیار خوشحال بود.

گلوله‌ای در قبضه آرپیجی گذاشت و فریاد زد: «اینم واسه دخترم سمیه…»

تکبیری گفت و گلوله زوزه کشان رفت سمت لودر و آن را هدف قرار داد.

به شکرانه‌ی تولد دختر کوچولواش سمیه یک لودر تکه پاره شده روی دست عراقی‌ها گذاشت.