روز «روحانیت و دفاع مقدس»؛

شهیدانی که کفنشان لباس مقدس روحانیت شد

از «شیخ شریف قنوتی» که در اولین روزهای جنگ، شهید دفاع از وطن شد، تا «شیخ مصطفی ردانی پور» در قامت فرمانده و بنیانگذار یک لشکر، از «سید عباس موسوی قوچانی» تا «سید احمد نبوی چاشمی» در جایگاه فرماندهی سپاه شهرری، تا «فضل الله محلاتی» نماینده امام در سپاه و «محمدعلی شاه آبادی» نماینده مردم تهران، تا خیل شهدای روحانی و طلبه در جبهه و شهدای ترور در پشت جبهه، کارنامه روحانیت در این هشت سال حماسه و عرفان، به روشنی خورشید بود و افق تجلی معنویت و فضیلت و هدایت در رزمگاه جهاد و شهادت.

کد خبر: ۵۸۷۰۹۵

شنبه - ۰۴ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 04 December

به گزارش خبرنگار نوید شاهد، روز اول اسفند، پس از شهادت پرافتخار و حماسی روحانی مبارز و چهره پرفروغ نهضت و انقلاب و نماینده حضرت امام (ره) در سپاه، شهید «فضل الله محلاتی» و همراهان روحانی شهیدش در مسیر عزیمت به جبهه در سال 1364، به یاذبود حضور فضیلت‌بخش و معرفت‌آفرین روحانیت در عرصه جهاد و رزم و حماسه، روز «روحانیت و دفاع مقدس» نام گرفت. حضور هزاران طلبه و روحانی در جبهه و با لباس مقدس روحانیت، از بسیجی و رزمنده ساده و مبلغ تا فرماندهی تیپ و لشکر، از اولین روزهای دفاع مقدس تا پایان این هشت سال ماندگار، درخشش معرفت و معنویت و فضیلت، در جبهه‌های عشق و شرف و شهادت بود. این روحانیان سلاح بر دست، همدوش رزمندگان، صحنه هایی باورنکردنی از غرور و غیرت و شجاعت آفریدند که تاریخ از تصور آن تا قیامت عاجز است. هنگامی که در دیدار شورانگیز و عاشقانه طلاب رزمنده «گردان رزمی- تبلیغی امام جعفر صادق(ع)» با مراد و مقتدای بسیجیان در حسینیه جماران، یکی از طلاب به نمایندگی از زیارت کنندگان خطاب به روح خدا (ره) پیام طلبه رزمنده ای را رساند که روده هایش از شکم، بیرون ریخته بود و هنگام غوطه ور شدن در خون و لحظات شهادت، پیام داده بود: «سلام مرا به امام برسانید و بگویید جان ما فدای یک روز از حیات نورانی تو» بغض همه ترکید و اشک، از دیدگان بر رخسار نورانی کسی جاری بود که همه شهدا به عشق او جان خود را نثار کرده بودند.

آری، کارنامه روحانیت متعهد و آگاه و بیدار انقلابی، از فیضیه تا سلولهای زندان و شکنجه گاه ها و تبعیدگاههای دوران غربت مبارزه، تا خاک خونین جبهه ها، کارنامه ای است روشنتر از خورشید... و تنها وصف امام را که قله روحانیت بود و بلندای فرهنگ جهاد و شهود شهادت، باید در تجلیل از این قبیله عشق آورد که چگونه خاضعانه و خاکسارانه، خود را جامانده از این قافله‌ی نور می‌شمرد:

«آنان که حلقۀ ذکر عارفان و دعای سحر مناجاتیان حوزه ها و‏‎ ‎‏روحانیت را درک کرده اند در خلسۀ حضورشان آرزویی جز شهادت ندیده اند و آنان از‏‎ ‎‏عطایای حضرت حق در میهمانی خلوص و تقرب جز عطیۀ شهادت نخواسته اند. البته‏‎ ‎‏همۀ مشتاقان و طالبان هم به مراد شهادت نرسیده اند. یکی چون من عمری در ظلمات‏‎ ‎‏حصارها و حجابها مانده است و در خانۀ عمل و زندگی جز ورق و کتاب منیت نمی‌یابد و‏‎ ‎‏دیگری در اول شب یلدای زندگی، سینۀ سیاه هوسها را دریده است و با سپیدۀ سحر عشق،‏‎ ‎‏عقد وصال و شهادت بسته است. و حال، من غافل که هنوز از عدم‌ها به وجود‏‎ ‎‏نیامده‌ام، چگونه از وصف قافله سالاران وجود وصفی کنم؟ من و امثال من از این قافله‏‎ ‎‏فقط بانگ جرسی می شنویم...

خونهای پاکی که افق فقاهت را گلگون کرد...

حضرت امام (ره) در پیام تاریخی خود بمناسبت این روز که به «منشور روحانیت» مشهور شد، امتداد مبارزه روحانیت انقلابی را از فیضیه خونین و خرداد 42 و قیام عاشورایی حوزه، تا سالهای زندان و شکنجه و تبعید و آوارگی و غربت و دربدری روحانیون بیدار و مجاهد در خط مقدم مصاف با طاغوتیان و رژیم ستمشاهی، تا روشن نگهداشتن چراغ هدایت و بصیرت دینی و شناساندن حقیقت مکتب تشیع و بیداری توده های مردم در سنگر وعظ و تبلیغ و خطابه و روشنگری، به حضور این پیشگامان هدایت و مشعلداران معرفت در جبهه پیوند زده و بیش از 2500 شهید طلبه و روحانی را سرمایه جاودان حوزه و روحانیت می‌شمارند:

«در هر نهضت و انقلاب الهى و مردمى، علماى اسلام اولین کسانى بوده‏اند که بر تارک جبین شان خون و شهادت نقش بسته است. کدام انقلاب مردمى ـ اسلامى را سراغ کنیم که در آن حوزه و روحانیت پیش کسوت شهادت نبوده‏اند و بر بالاى دار نرفته‏اند و اجساد مطهرشان بر سنگفرشهاى حوادث خونین به شهادت نایستاده است؟ در 15 خرداد و در حوادث قبل و بعد از پیروزى، شهداى اولین، از کدام قشر بوده‏اند؟ خدا را سپاس مى‏گزاریم که از دیوارهاى فیضیه گرفته تا سلولهاى مخوف و انفرادى رژیم شاه و از کوچه و خیابان تا مسجد و محراب امامت جمعه و جماعات و از دفاتر کار و محل خدمت تا خطوط مقدم جبهه‏ها و میادین مین، خون پاک شهداى حوزه و روحانیت افق فقاهت را گلگون کرده است و در پایان افتخارآمیز جنگ تحمیلى نیز رقم شهدا و جانبازان و مفقودین حوزه‏ها نسبت به قشرهاى دیگر زیادتر است. بیش از دو هزار و پانصد نفر از طلاب علوم دینیه در سراسر ایران در جنگ تحمیلى شهید شده‏اند و این رقم نشان مى‏دهد که روحانیت براى دفاع از اسلام و کشور اسلامى ایران تا چه حد مهیا بوده است.»

من با خدایم عهد بسته‌ام با همین لباس شهید شوم!

شهید «شیخ شریف قنوتی» اولین روحانی شهید دفاع مقدس، از اولین مدافعان داوطلب و مردمی میهن است در اولین روزهای جنگ و تجاوز دشمن به این خاک لاله خیز... او همرزم نواب صفوی است و مبارزی که به اعدام محکوم شد اما حاضر نشد تعهدنامه امضا کند تا حکمش نقض شود! او بنیانگذار جنگهای چریکی جنگ است و از مدافعان مظلوم خرمشهر خونین و قهرمان، که در 22 مهر 59 به شهادت رسید. صدای او هنوز در آن شهر شهادت، طنین دارد که: «اینجا بهشت است. هرکس نتواند از این فضا استفاده کند، باخته است. من با خدا عهد بسته‌ام که این لباس پیامبر (ص) را هیچ‌گاه از تنم خارج نکنم. با همین لباس بجنگم، در همین لباس شهید شوم و این لباس آخر من باشد، کفن من باشد و با همین لباس به دیدار خدا و رسول خدا (ص) بروم.» و هنگامی که نیروهای دشمن، او را گرفتند گفتند خمینی را اسیر کردیم! و هنگامی که او را بشکلی فجیع بشهادت رساندند و فرقش را شکافتند و چشمهایش را از حدقه درآوردند، هلهله و نعره کشیدند که خمینی را کشتیم!

شهیدانی که کفنشان لباس مقدس روحانیت شد

شهید «سیداحمد نبوی چاشمی» فرمانده سپاه شهرری است. کسی که زخم سالهای شکنجه ساواک بر تن دارد و با لباس روحانی در جبهه ها نورافشانی می کند. شرح شهادت او با آن تبسم بر لب و آرامش شگفت، هنوز ستاره شبهای والفجر 8 است و فاو.

«شهید عباس موسوی قوچانی»، شاگرد خمینی و همرزم و همکلاس و یار و همسنگر خامنه‌ای است در سالهای مبارزه. شهیدی که مقام معظم رهبری در بیان شجاعت او گفت: «روزی سه بار او را تا حد شهادت، شکنجه می کردند اما لب به سخن باز نکرد.» روحانی شهیدی که چنان خالص بود و فانی در خدا که نام خود را همه جا عبدالله معرفی می کرد تا شناخته نشود.

«کمال قاسمی قره حسنلو»، روحانی شهیدی است که جسم شریفش سالها پس از شهادت در عملیات خیبر، در جزیره مجنون، جا ماند.

«سید عبدالکریم مخبر» شهید خیابان عارف تهران است. شهید هدایت و افشای حقیقت. شهید ظهر اربعین در وسط زیارت اربعین ارباب بی کفنش، با لباس نوکری و پای دیگ نذری.

و صدها شهید که از منصب امامت جمعه، مسئولیتهای مهم سیاسی و کشوری، وعظ و خطابه و تبلیغ، قضاوت و... به جبهه رفتند و لباس روحانیت، کفنشان شد و با همان جامه رزم و هدایت، به خاک سپرده شدند تا با خون، مهری بزنند بر این کارنامه سراسر نور و خلوص و خداجویی.

آمار شهدای حوزه و روحانیت: 10 برابر دیگر اقشار کشور

بر اساس آمار، از بین ۳۸۸۸ شهید روحانی تاییده شده، ۳۷۳۹ نفر شیعه و ۱۴۹ نفر از هموطنان اهل سنت بوده است. ۵۷ نفر از کل شهیدان روحانی مربوط به مشروطیت یا انقلاب اسلامی هستند. ۴۰ نفرشان در دوران مبارزات انقلاب اسلامی و پیش از جنگ تحمیلی شهید شده‌اند، ۳۶۴۱ نفرشان در دوران دفاع مقدس و ۱۴۹ نفر شهید ترور و شهید مدافع حرم هستند.
۳۳۱۴ نفر از شهیدان روحانی عضویت بسیجی، ۳۸۱ نفر عضویت سپاهی، ۲۷ نفر ارتشی، ۱۶ نفر نیروی انتظامی، ۳۳ نفر جهاد سازندگی، ۲۱ نفر عضویت قوه قضائیه، ۲۲ نفر نماینده مجلس، ۶ نفر صدا و سیما و ۶۷ نفر طلبه وظیفه بودند.
۲۲ نفر از شهیدان روحانی در سطح لشکر، تیپ و گردان، ۲۲۲ نفر در سطح فرماندهی دسته و گروهان، ۹۲۸ نفر در رسته‌های دیگر نظامی و ۵۰ نفر مسئول تبلیغات داشتیم و در مجموع ۱۲۲۲ نفر از شهدای روحانی دفاع مقدس علاوه بر نقش و رسالت طلبگی خود، دارای مسئولیت‌های رزمی و نظامی بوده‌اند. بر اساس ارزیابی آماری، شهدای روحانیت، 10 برابر شهدای همه قشرها و صنف های دیگر هستند و این نشان می دهد این قشر، «علم» را در عرصه «عمل» به اثبات رساند و آزمود و به گواه تعداد شهدای طلبه و روحانی دفاع مقدس، پیشتاز و پیشرو عرصه خون و خطر شد و سینه در برابر گلوله و موشک و توپ و خمپاره دشمن، سپر کرد و از منبر خطابه و ارشاد و وعظ و هدایت، پلی زد به خاک خونین و مقدس جبهه و سنگرها را به عطر مناجات و نور نیایش و رایحه قنوت و نسیم خلوص و خودسازی و تواضع و تقوی، معبد و محراب عبادت و معراجگاه نور کرد.

«حدیث صداقت»، با قطرات خون و قطعات پاره پاره‌ی پیکر!...

و ختم سخن را کدام کلام، رساتر از وصف امام شهیدان و اسوه روحانیان شهید که حقیقت این حضور قدسی و نورانی را کسی چون او نمی تواند توصیف کرد:

«سلام بر حماسه سازان هميشه جاويد روحانيت كه رساله علميه و علميه خود را بـه دم شـهـادت و مـركب خون نوشته اند و بر منبر هدايت و وعظ و خطابه ناس از شمع حـيـاتشان گوهر شب چراغ ساخته اند. افتخار و آفرين بر شهداى حوزه و روحانيت كه در هـنـگـامـه نـبـرد رشـتـه تـعـلقـات درس و بـحـث و مـدرسـه را بـريـدنـد و عقال تمنيات دنيا را از پاى حقيقت علم برگرفتند و سبكبالان به ميهمانى عرشيان رفتند و در مجمع ملكوتيان، شعر حضور سروده‌اند.

سـلام بـر آنـان كـه تـا كـشـف حـقـيـقت تفقه به پيش تاختند و براى قوم و ملت خود منذران صادقى شدند كه بندبند حديث صداقتشان را قطرات خون و قطعات پاره پاره پيكرشان گـواهـى كرده است...»

«شهید روحانی»، کسی است که با جان خودش وارد «میدان دعوت» شده...

و سرانجام، کلام پرفیض مقام معظم رهبری که خود از شاخصهای بزرگ این شهادت طلبی و فرهنگ مجاهدت روحانیت است و تا مرز شهادت و تا درجه جانبازی، در این طریقت نورانی، «علمدار» است و «روشنای راه»:

«صاحب «الغدیر» مرحوم «علامه امینی»، کتابی دارند به نام «شهداء‌الفضیلة» که همین علمای شهید در طول تاریخ را احصاء کرده‌اند؛ البتّه نه همه را، یک تعدادی را ایشان توانسته‌اند پیدا کنند؛ از قرن چهارم پنجم به بعد را ایشان احصاء کرده‌اند، قبل از آن را ایشان احصاء نکرده‌اند. در طول زمان هم کسان زیادی هستند که به شهادت رسیده‌اند یا در میدان مجاهدت و مبارزه بوده‌اند و شهادت نصیبشان نشده لکن مجاهد فی‌سبیل‌الله بودند؛ نام اینها قهراً در آن کتابها نیامده؛ خب این یک فرهنگ افتخارآمیزی است برای روحانیّت و امیدواریم که ان‌شاء‌الله این روحیه و این حالت ادامه پیدا کند. اینها افتخارات روحانیّت است؛ ما از این بُعد نگاه نکنیم که حالا این در مقایسه‌ی با بقیّه‌ی اقشار چه‌ جور است؛ این مسئله‌ی درجه‌ی دوّم و سوّم است؛ از این بُعد نگاه کنیم که در عالم دعوت الی‌الخیر، شهیدِ روحانی آن کسی است که با جان خودش وارد میدان دعوت شده؛ این خیلی مهم است. و ما امروز در بین طلّاب جوان، در بین فضلای جوان احتیاج به این روحیه داریم که بدانند که عالِم دین بودن و ملّای بزرگ بودن و مجتهد عالی‌مقام بودن، به معنای کناره‌گیری و انزوای از میدان جهاد نیست بلکه عالِم دین، مرجع تقلید، استاد برجسته‌ِی درجه‌ی یک حوزه‌ی علمیّه، مثل امام بزرگوار ما، وارد میدان جهاد شد و آن جهاد عظیم را ایشان انجام داد که در طول تاریخ شیعه یک چنین جهادی با این عظمت و با این نتایج وجود ندارد؛ هم عالِم بود، هم محقّق بود، هم فقیه بود و اصولی بود، هم حکیم بود و عارف بود؛ یعنی یک انسان برجسته‌ی علمی در حدّ امام بزرگوار، اوّلْ‌مجاهد دوران خودش، بلکه بسیاری از دورانها بود و در بالاترین رتبه‌ قرار گرفت.»

یاد همه شهیدان بزرگوار و پرافتخار حوزه و روحانیت، جاوید و در جاری مسیر سبز توحید و تقوی، الهام بخش و برکت‌آفرین باد.

انتهای گزارش/