خاطرات شهید غلامحسین سجادی‌زاده:

پایبندی نماز اول وقت یک شهید در دل جنگ

چند ماه بعد از عملیات والفجر ۸ به اتفاق سید غلامحسین به خط مقدم در شمال شهر فاو اعزم شدیم. به خاطر شرایط خاص و ارتفاع کم سنگر‌ها مجبور بودیم نمازهایمان را نشسته بخوانیم اما در این شرایط شهید سجادی زاده ...» ادامه خاطرات را در متن خبر بخوانید.

کد خبر: ۵۸۷۰۸۹

شنبه - ۰۴ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 04 December

به گزارش نوید شاهد بوشهر، شهید «سید غلامحسین سجادی‌زاده» ۲۳ مرداد ۱۳۴۴ در بوشهر متولد شد. وی با عضویت در بسیج راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد و در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۵ در منطقه عملیاتی فاو به درجه رفیع شهادت رسید.

خلیل رضایی همرزم شهید سید غلامحسین سجادی زاده روایت می‌کند:
آخرین پاس نگهبانی با هم بودیم. شهید نماز صبح را به جا آورد و بقیه همسنگری‌ها را نیز جهت ادای این فرضیه بزرگ الهی از خواب، بیدار کرد. با روشن شدن هوا، از سنگر نگهبانی به سنگر استراحت مراجعه و به اتفاق شهید و دو همرزم دیگر، مراسم معنوی زیارت عاشورا را برگزار کردیم.

پس از آن، شهید سجّادی زاده جهت تهیه چای و صبحانه از سنگر بیرون رفت. چند لحظه‌ای نگذشته بود که صدای انفجار شدیدی به گوش رسید.

گرد و غبار زیادی در هوا بلند شد و حتی به داخل سنگر نیز نفوذ کرد. از داخل سنگر، چندین بار شهید را صدا زدیم و از او خواستیم تا خود را به نزدیکترین سنگر رساند. با فروکش کردن گرد و غبار و کاسته شدن از دود ناشی از انفجار، سراسیمه از سنگر بیرون آمدم، بلافاصله سراغ شهید سجّادی زاده و دیگر دوستانی که در موقع انفجار، بیرون سنگر بودند را گرفتیم. سنگر ادوات در اثر انفجار به کلی تخریب شده بود.

یکی از همرزمان به نام «پیروزمند» را دیدم که به شهادت رسیده بود. در سنگر سمت راست نیز نشانی از شهید پیدا نکردم. خواستم که از سنگر سمت چپ سراغ شهید را بگیرم که ناگهان پیکر مطهر شهید عزیز سجّادی زاده را دیدم.
خیلی سریع خودم را به او رساندم، هنوز رمقی داشت. کاری از دستم برنمی آمد. فوراً آمبولانس را خبردار کردیم و پیکر نیمه‌جان این شهید، همراه با پیکر شهید پیروزمند و نیز یکی از مجروحین را به بیمارستان فاو منتقل کردیم.

اما ساعتی نگذشته بود که شهید سیّد غلامحسین سجّادی زاده، به شهادت رسید با غم و اندوه فراوان و بدن و لباسی خون آلود، به سنگر برگشتیم و وسایل شخصی‌اش نظیر کوله‌پشتی و عینک خون آلوده‌اش را پس از پایان مأموریت و بازگشت از فاو، به اتّفاق چند تن از دوستان، به منزل مادرش، تحویل دادیم.

انتهای پیام/