وصیتنامه شهید «حاجی رضا رشنو»؛

ما در این دنیای مادی مسافریم و باید به جایگاه ابدی برویم

شهید «حاجی رضا رشنو» در وصیتنامه خود نوشته است: ما در این دنیای مادی مسافریم و باید به جایگاه ابدی برویم که اگر مورد لطف الهی قرار گیریم خوشبخت بوده و از ظلمت و تاریکی نجات یافته‌ایم.

کد خبر: ۵۸۷۰۱۷

جمعه - ۱۰ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 10 December

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید «حاجی رضا رشنو» از شهدای ایل پاپی در خرم آباد می باشد که با وجود سن کم ولی در نبرد با دشمن رشادتهای زیادی از خود جای گذاشت. این شهید گرانقدر در وصیتنامه خود آورده است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست

عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

به‌درستی آنان که ایمان آورده‌اند و از وطن هجرت کرده و در راه خدا با مال و جان‌هایشان جهاد کردند آن‌ها را نزد خدا مقام بلندی است به‌خصوص رستگاران و سعادتمندان عالم.

با درود به مهدی موعود (عج) و نایب بر حقش و با درود بر شهدا و خانواده معظم آنان.

خدایا تو را شکر می‌کنم که مسلمانان را به اسلحه شهادت مجهز کردی تا علیه طاغوت و طاغوتیان قد علم کنند و با نثار خون خود ذلت هزارساله را از دامان اسلام پاک کرده و ارزش و اهمیت شهادت را بصورت درسی درک کنند به‌گونه‌ای که باایمان به خدا و اراده آهنین، خود را از لجنزار دنیایی بیرون کشیده و علی‌وار زندگی کنند.

و در راه سرخ حسین گام بردارند. خدایا به ما فرصت ده تا به جمع شهدا بپیوندیم و در راه پاسداری از انقلاب اسلامی تا آخرین قطره خون خود فداکاری نماییم.

سپاس خداوندی که ما را در ایران اسلامی زندگی بخشید و رهبری بزرگ به ما عطا فرمود تا از گمراهی ما را نجات دهد و در مسیر اسلام حرکت و هدایت کند.

خدایا نمی‌دانم چگونه به این اسلام و انقلاب خدمت کنم که ارزنده باشد.

خدایا تو شاهد باش که برای رضای تو به این مکان مقدس پا نهاده و هدفم دفاع از اسلام و قرآن است و آرزو دارم که مورد لطف تو قرار بگیرم.

خدایا تو شاهدی که من به خاطر تو از خانواده و بستگانم جدا شده و چشم امیدم به توست.

خداوندا مرا بپذیر و از گناهانم در گذر که اگر دست رد به سینه‌ام بزنی دیگر کسی را ندارم.

خود را موظف می‌دانم که جانم را برای حفظ دینم فدا کنم و هیچ راهی برای رسیدن به خدا به‌جز شهادت نمی‌یابم که وظیفه خود می‌دانم پرچم لا اله الا الله و محمد رسول‌الله به دست بگیرم و در بلندترین نقطه خاک دشمن به اهتزاز در آورم.

امیدوارم که اگر در راه اعتقادم شهید شدم برایم ناراحت نشوید و همانطوریکه مرا برای خدمت به اسلام راهنمایی کردید بقیه برادران را در این راه راهنما باشید چه خوب است قبل از اینکه مرگ به سراغ ما بیاید از آن استقبال کنیم. برادران امیدوارم که در مسیر اسلام حرکت کنید همه می‌دانید که ما در این دنیای مادی مسافریم و باید به جایگاه ابدی برویم که اگر مورد لطف الهی قرار گیریم خوشبخت بوده و از ظلمت و تاریکی نجات یافته‌ایم.

برادرانم سلاح به زمین افتاده‌ام را بردارید و سنگر خالی مرا پر کنید.

خواهران زینب وار اسلام را یاری کنید و با حفظ حجاب خود پاسدار خون شهدا باشید و در تمام کارها خدا را در نظر داشته باشید.

اما ای مادر وقتی‌که خبر شهادت جگر گوشه‌ات به تو رسید گریه مکن که دشمنان اسلام از گریه کردن تو شاد می‌شوند و اشک‌هایت را فرو نریز تا تیری باشد به قلب دشمنان اسلام و من به چنین مادری افتخار کنم که مرا چنین آزاده تربیت نموده که توانستم جان خود را در راه خدا فدا کنم. ای مادر گریه نکن و خوشحال باش و با قلب راسخ و با افتخار در تشییع جنازه‌ام شرکت کن و شادمان باش که نوجوان حقیرت را به خدا هدیه کردی و مادر عزیزم شیرت را حلالم کن و از این راضی باش که خداوند هم راضی شود انشاالله.

و اما ای امت شهیدپرور شما باید امام عزیزمان را پیروی کنید و بدانید که پیروی از امام پاسداری از خون شهید است پس بکوشید گفته‌های امام عزیزمان را به کار ببرید و همیشه در ذهن داشته باشید:

که ما زنده از آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

از کلیه دوستان و آشنایان تقاضا دارم که لطف نمایید و مرا به حسین ببخشید.

انتهای پیام/