خاطره خودنوشت شهید رستمی قسمت «57»

مراقبت ویژه با نزدیک شدن تعویض نیرو

شهيد «هوشنگ رستمی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «آنروز بيست فروردين هوا آرام با لکه‌های ابر بود و تعدادی از سربازان گروهان دوم که در انتظار تعويض بودند و پايين رفته بودند بالا آمدند، زيرا قرار نشد هلیکوپترها کسی را بياورند...» قسمت پنجاه و هفتم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۶۹۴۹

شنبه - ۱۸ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 18 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «هوشنگ رستمی» چهارم خرداد سال 1319 در خرم‌آباد لرستان دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات خود را تا مقطع لیسانس در رشته علوم و فنون نظامی گذراند. اردیبهشت سال 1344 به استخدام ارتش درآمد. پس از سپری نمودن دوره‌های آموزشی، داوطلبانه به تيپ 55 هوابرد شيراز منتقل شد. سال 1357 با شروع درگیری در کردستان خود را به جبهه غرب رساند و تا پایان جنگ حضور مستمر در جبهه داشت. وی سرانجام پس از سال‌ها مجاهدت 20 آذر سال 1369 در حین پاکسازی ميدان مين بر اثر انفجار مين به شهادت رسید. پیکر پاکش در بهشت رضا خرم آباد به خاک سپرده شد.

قسمت «57» خاطره خودنوشت شهید «هوشنگ رستمی» :

سردشت روز بیستم فروردین سال 1360

روز بيست فروردين هوا آرام با لکه‌های ابر بود و تعدادی از سربازان گروهان دوم که در انتظار تعويض بودند و پايين رفته بودند بالا آمدند، زيرا قرار نشد هلیکوپترها کسی را بياورند.

2 فروند هليکوپتر آمدند که مقداری خوابار و بار آورده بودند.

روز 21 فروردين ماه 1360 هوای بسيار مطلوب و دل انگيزی بود، همه انتظار داشتند که گروهان دوم گردان 146 هوابرد که در سقز بوده و از شيراز آمده بود تا ما را عوض کند، از راه می‌رسد، ولی متاسفانه اين کار انجام نشد، نمی‌دانم به چه علت نيامدند.

تعداد 3 فروند هليکوپتر آمدند که مقداری خواروبار آوردند و فرمانده گروهان دوم 146 را که برای شناسايی آمده بود به سقز برگردانيد تا ترتيب حرکت يگانش را بدهد.

فردا بايد در صورت مناسبت بودن هوا حتماً يگان را از راه برسد قرار است روز يکشنبه 23 اسفند ماه گروهان سوم 146 برای تعويض پاسگاه از شيراز حرکت کند.

شب 21 فروردین بخشی از شب مهتابی بود و هوا لطافت خاصی داشت، آن شب اتفاقی نيفتاد؛ با توجه به حضور نزديک کومله‌ها و دمکرات‌ها و با توجه به اينکه چند روزی بيشتر به تعويض نمانده بود، هشدارهای لازم به کليه پرسنل داده شد مخصوصاً چون دشمن خود را به لباس نظامی در آورده بود، گروهان را توجيه نمودم که در صورت مشاهده هر گونه نظامی در اطراف يا در کنار مسيرها با شک و وسواس آن‌ها را تحت نظر بگيرند.

انتهای متن/