خاطره خودنوشت شهید رستمی قسمت «52»

خبری ناگوار برای سربازان

شهيد «هوشنگ رستمی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «روحيه بيشتر سربازان به نحو قابل توجهی متزلزل بود و هيچکس حوصله حرف زدن نداشت و اين بدترين خبری بود که به دست ما دادند...» قسمت پنجاه و دوم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۶۹۴۰

دوشنبه - ۱۳ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 13 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «هوشنگ رستمی» چهارم خرداد سال 1319 در خرم‌آباد لرستان دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات خود را تا مقطع لیسانس در رشته علوم و فنون نظامی گذراند. اردیبهشت سال 1344 به استخدام ارتش درآمد. پس از سپری نمودن دوره‌های آموزشی، داوطلبانه به تيپ 55 هوابرد شيراز منتقل شد. سال 1357 با شروع درگیری در کردستان خود را به جبهه غرب رساند و تا پایان جنگ حضور مستمر در جبهه داشت. وی سرانجام پس از سال‌ها مجاهدت 20 آذر سال 1369 در حین پاکسازی ميدان مين بر اثر انفجار مين به شهادت رسید. پیکر پاکش در بهشت رضا خرم آباد به خاک سپرده شد.

بیشتر بخوانید: شبحی در تاریکی شب / قسمت «53»

قسمت «52» خاطره خودنوشت شهید «هوشنگ رستمی»:

روز پانزدهم فروردین سال 1360

روز پانزدهم فروردين قرار شد که ما را عوض کنند و همه هم اميدوار بودند؛ ولی ناگهان در روز 15 فروردين ماه خبری به سرعت در پايگاه‌ها شايع گرديد که ماموريت يک ماه تا 2 ماه عقب افتاده و ما عوض نمی‌شويم.

روحيه بيشتر سربازان به نحو قابل توجهی متزلزل کرد و هيچکس حوصله حرف زدن نداشت و اين بدترين خبری بود که به دست ما دادند.

دو نفر از درجه داران که نگران مرخصی بودند، مرخصی دادم و آن‌ها را پايين فرستادم و قرار بود به شيراز بروند، ولی روز بعد مجدداً دستور دادند که به‌ زودی عوض می‌شويم و دو نفر درجه دار هم با مرخصی آن‌ها موافقت نشده بود.

ولی هيچ دليل قاطعی هم در دست نيست که مطمئن باشيم ولی اميدوارم که هر چه زودتر عوض شويم زيرا دلائلی که باعث می‌شود که تعويض هر چه زودتر ما را خوشحال کند اين است که اولاً شش ماه توقف در يک پايگاه واقعاً خستگی‌آور است و آن ‌هم در بدترين شرايط.

دوم اينکه همه بچه‌ها علاقه‌مند بودند که در جبهه جنوب شرکت جويند و اين مسائل باعث شده بود که تعويض آن‌ها را خوشحال کند به هر حال ما هم وظيفه داشتيم که در کنار ساير برادران ارتش خود در جبهه خوزستان و جنوب تلاش در پی انهدام دشمن داشته باشيم.

انتهای متن/