خاطره خودنوشت شهید رستمی قسمت «48»

شبی سرد و طوفانی در سیزدهم فروردین ۱۳۶۰

شهيد «هوشنگ رستمی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «هوا ابری و همراه با باد شديد است و گاهگاهی برف پراکنده ريزش می‌کند و روی پايگاه‌ها برف بسيار رقيق و کمرنگی نشسته بود که بعد از چند ساعت توسط آفتاب پاک شد و آثاری از آن باقی نماند، ولی باد همچنان می‌وزيد...» قسمت چهل و هشتم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۶۹۳۲

پنجشنبه - ۰۹ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 09 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «هوشنگ رستمی» چهارم خرداد سال 1319 در خرم‌آباد لرستان دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات خود را تا مقطع لیسانس در رشته علوم و فنون نظامی گذراند. اردیبهشت سال 1344 به استخدام ارتش درآمد. پس از سپری نمودن دوره‌های آموزشی، داوطلبانه به تيپ 55 هوابرد شيراز منتقل شد. سال 1357 با شروع درگیری در کردستان خود را به جبهه غرب رساند و تا پایان جنگ حضور مستمر در جبهه داشت. وی سرانجام پس از سال‌ها مجاهدت 20 آذر سال 1369 در حین پاکسازی ميدان مين بر اثر انفجار مين به شهادت رسید. پیکر پاکش در بهشت رضا خرم آباد به خاک سپرده شد.

بیشتر بخوانید: سیزدهم فروردین در سردشت / قسمت «49»

قسمت «48» خاطره خودنوشت شهید «هوشنگ رستمی» :

روز دوازدهم فروردین سال 1360

هوا ابری و همراه با باد شديد است و گاهگاهی برف پراکنده ريزش می‌کند و روی پايگاه‌ها برف بسيار رقيق و کمرنگی نشسته بود که بعد از چند ساعت توسط آفتاب پاک شد و آثاری از آن باقی نماند، ولی باد همچنان می‌وزيد.

شب سیزدهم فروردین سال 1360 شبی با ابرهای پراکنده بود، سوز و سرما و باد شديدی همه جا را گرفته بود؛ جهت باد از شمال غربی به جنوب شرقی بود، يعنی درست از سمت کوه‌های ترکيه به سمت کوه‌های پشتکوه و لرستان.

بعضی از سربازان از شدت باد طاقت نياوردند و از ديده‌بانی خود خارج شده و در بيرون و کنار سنگر که اندکی پناهگاه بود قرار گرفته‌اند؛ هوا هم خيلی تاريک بود من تمام سنگرها سرکشی نمودم و از سرمايی که سربازان را ناراحت می‌کرد و بادی که درست به صورت آن‌ها می‌خورد، ناراحت و نگران بودم، ولی چاره‌ای نبود.

آن شب فرمانده گردان پيامی فرستاد به اين صورت که ضرب العجل به تيپ داده‌اند، از طرف نيرو که هر چه سريع تر بايد واحد سردشت عوض شود وگرنه مسئوليت هر نوع اتفاقی به عهده فرمانده تيپ خواهد بود و به گروهان دوم پيام داد که شما تا 48 ساعت ديگر عوض می‌شويد و اين خود باعث دلگرمی بعضی از بچه‌ها و يا سربازانی شد که روحيه خوبی نداشتند.

انتهای متن/