خاطره خودنوشت شهید رستمی قسمت «37»

یک خبر خوب برای سربازان

شهيد «هوشنگ رستمی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: قرار است 5 فروردین ماه 1360عوض شويم، اين نويد خوبی برای سربازان بود، زيرا آن‌ها طی حدود شش ماه واقعاً فرسوده شده بودند و خواهان تعويض هر چه زودتر بودند...» قسمت سی و هفتم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۸۶۸۱۹

چهارشنبه - ۰۱ اسفند ۱۴۰۳ / 1403 01 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «هوشنگ رستمی» چهارم خرداد سال 1319 در خرم‌آباد لرستان دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات خود را تا مقطع لیسانس در رشته علوم و فنون نظامی گذراند. اردیبهشت سال 1344 به استخدام ارتش درآمد. پس از سپری نمودن دوره‌های آموزشی، داوطلبانه به تيپ 55 هوابرد شيراز منتقل شد. سال 1357 با شروع درگیری در کردستان خود را به جبهه غرب رساند و تا پایان جنگ حضور مستمر در جبهه داشت. وی سرانجام پس از سال‌ها مجاهدت 20 آذر سال 1369 در حین پاکسازی ميدان مين بر اثر انفجار مين به شهادت رسید. پیکر پاکش در بهشت رضا خرم آباد به خاک سپرده شد.

بیشتر بخوانید: غرش عجیب آسمان / قسمت «38»

قسمت «37» خاطره خودنوشت شهید «هوشنگ رستمی» : یک خوب برای سربازان

شب 27 اسفند ماه 1359 تا حدود ساعت 9 شب باد به شدت می‌وزيد و سرمای آن هم کشنده بود و از ساعت 9 به بعد ابر سياهی که قسمتی از آسمان را گرفته بود کنار رفت و باد هم قطع شد، نور مهتاب منطقه را به خوبی روشن کرده بود و ديد خوبی برای ديده‌بانی‌ها فراهم کرده بود.

قرار است 5 فروردین ماه 1360عوض شويم، اين نويد خوبی برای سربازان بود، زيرا آن‌ها طی حدود شش ماه واقعاً فرسوده شده بودند و خواهان تعويض هر چه زودتر بودند.

روز 27 اسفند 1359

روز بيست و هفتم اسفند ماه از پايگاه عازم شهر شدم چون قرار بود 28 اسفند ماه با بچه‌ها تماس بگيرم و توجه به اينکه روز 25 اسفند ماه بچه‌ها از شيراز همراه جناب سرهنگ به تهران حرکت می‌کردند، اگر روز 27 هم من تماس می‌گرفتم آن‌ها می‌توانستند در تهران باشند.

آن روز يعنی روز 27 اسفند ماه من هم حمام رفته بودم و لباس‌هايم را شسته بودم و هم کار تلفن تمام شده بود و ديگر ماندن من در سربازخانه جايز نبود و فردا به پايگاه برگشتم.

تصمیم داشتم روز 28 را نیز در پایین بمانم ولی به علت اینکه تپه کله قندی که پایگاه 2 بود و در فاصله 1000 تا 1200 متری ما بود، شب 28 به شدت مورد هجوم و تيراندازی با آرپی‌جی 7 ضد انقلاب شده بود، بنابراين جايز نبود که بيش از آن در پايين باقی بمانم.

انتهای متن/