روایتی خواندنی از همرزم شهید «صادق میرزایی»

جمع آوری عکس و آثار شهدا برایش لذت بخش بود

«مسلم پنده» می گوید: هر کجا که می رفت تعدادی تصاویر از چهره های معصوم شهدا و همرزمان را گلچین می کرد و امانت می گرفت. عکس های بسیاری جمع آوری کرده بود منزل ایشان برای خودش یک بنیاد حفظ آثار شده بود. جمع آوری عکس و آثار شهدا برایش بسیار لذت بخش بود.

کد خبر: ۵۸۶۶۳۱

يکشنبه - ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 28 November

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «صادق میرزایی» یکم مهرماه 1349 در شهرستان صحنه به دنیا آمد. پدرش میرزامراد و مادرش زبیده نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. پاسدار بود. سال 1368 ازدواج كرد و صاحب یک دختر شد. 26 ارديبهشت 1372 در رانيه عراق توسط نيروهای سازمان مجاهدين خلق بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پیکر وي را در گلزار شهدای امامزاده خلیل و روستاي گروس سفلا تابعه شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

روایتی خواندنی از «مسلم پنده» همرزم شهید

سرکشی از خانواده شهدا؛ از جمله شهید خانجانی و شهدای بزرگوار دیگر را هیچ گاه فراموش نمی‌کرد و اگر در جایی مراسمی برای شهدا و به یاد شهدا برگزار می شد، حتماً در آن مراسم شرکت می کرد.

یک هفته یا ده روزی قبل از شهادتشان کنگاور بودم. ایشان آمدند و به سرکشی خانواده‌های همرزمان و خانواده شهدا رفتیم قطعاً خودش چیزهایی را از شهادتش حس کرده بود به منزل یکی از دوستان در روستای فش که رفتیم تعداد زیادی عکس جمع آوری کردند و بعد به منزل ما آمدیم هر کجا که می رفت تعدادی تصاویر از چهره های معصوم شهدا و همرزمان را گلچین می‌کرد و امانت می گرفت.

عکس‌های بسیاری جمع‌آوری کرده بود منزل ایشان برای خودش یک بنیاد حفظ آثار شده بود. جمع آوری عکس و آثار شهدا برایش بسیار لذت بخش بود. آن روز ایشان بسیار اصرار داشت که به دوستانش در کنگاور سری بزند؛ به فراتر رفتن منزل ما هم آمد و چند ساعتی در کنار هم بودیم درست یادم هست که عکسها و آلبوم را یکی یکی نگاه می کرد و تعدادی را انتخاب کرد و بعد خداحافظی کرد اما این بار خداحافظی ایشان بسیار عجیب و به یادماندنی بود؛ درست مثل دوستانی که زمان جنگ خداحافظی می کردند و شهید می شدند.

انتهای پیام/