آرزو دارم در روز جمعه که متعلق به امام زمان است، شهید شوم

طلبه شهید «نورالدین خدامرادی» از میان روز‌های هفته روز جمعه برای وی بسیار مقدس بود و تا پاسی از شب با امام زمان راز و نیاز می‌کرد، آرزو داشت اگر شهادت نصیبش شد در این روز که متلعق به امام زمان (عج) باشد. سرانجام پس از رشادت‌های فراوان دهم مهرماه ۱۳۶۲ عصر روز جمعه در منطقه مرزی قصرشیرین حین وضو گرفتن برای نماز مغرب و عشاء با لبی خندان به دیدار معبود شتافت.

کد خبر: ۵۸۶۵۱۷

شنبه - ۲۷ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 27 November

به گزارش نوید شاهد ایلام، شهید «نورالدین خدامرادی» شهریور ۱۳۴۲ در خانواده‌ای مؤمن و مذهبی در شهر ایلام دیده به جهان گشود. از همان دوران کودکی با جدّیت درس می‌خواند تا مقطع دیپلم تحصیل نمود. نورالدین نسبت به عبادت بسیار جدی بود و به نماز در هر شرایطی اهمیت بسیاری می‌داد، مخلص و متوکل بود. سیره ائمه و پیامبر را الگوی خود قرار داده بود با همسایگان و افراد فقیر بسیار مهربان بود و در موقع لزوم از هیچ مساعدتی که در توانش بود دریغ نمی‌کرد. پارسایی و ساده زیستنش زبانزد عام و خاص بود و نسبت به حلال و حرام بسیار حساس و از تهمت و غیبت بیزار بود.

از همان ابتدای جوانی به شغل بنایی روی آورد و عمده درآمدش را در راه خدا و دستگیری و کمک به دیگران صرف می‌کرد، حتی برای افراد کم بضاعت مجانی کار ساختمان سازی می‌کرد، بعد از آن مدتی در حوزه درس طلبگی نزد آیت الله امامی کاشانی در تهران آموخت و به همین خاطر در آموزش احکام به دیگران بسیار کوشا بود و نسبت به امر به معروف و نهی از منکر فعال و در مورد بیت المال و حق عمومی حساسیت خاصی داشت.
با عشق به امام و شهادت حوزه را رها و به سپاه پاسداران پیوست و در نبرد با دشمن و منافقین غیرتمندانه و با شجاعت تمام می‌جنگید.

از میان روز‌های هفته روز جمعه برای ایشان بسیار مقدس بود و تا پاسی از شب با امام زمان راز و نیاز می‌کرد، تا اینکه سرانجام پس از رشادت‌های فراوان از خویش در دهمین روز از مهرماه ۶۲ عصر جمعه در منطقه مرزی قصرشیرین که خود را برای نماز مغرب و عشاء آماده می‌کرد خمپاره دشمن به نزدیکش اصابت و در حالی که خنده‌ای در چهره اش نمایان بود به سوی معبودش پرواز نمود؛ و پیکر مطهر این شهید گرانقدر در جوار امامزاده علی صالح (ع) به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/