وصیتنامه شهید «حبیب اله باقری»؛

بهترین آزمایش خداوند از انسانها، جنگ و جهاد است

شهید «حبیب اله باقری» در فرازی از وصیتنامه خود نوشته است: ای انسان لحظه‌ای به خود بیا و تا به دام گرفتار نشده‌ای، توشه‌ای بردار که بهترین موقع برای توشه برداشتن توست که ائمه می‌فرمایند: بهترین آزمایش خداوند از انسانها جنگ و جهاد است.

کد خبر: ۵۸۵۳۷۹

يکشنبه - ۱۴ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 14 November

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید «حبیب اله باقری» هفتم مرداد 1349، در روستاي خمه سفلا از توابع شهرستان اليگودرز ديده به جهان گشود. دانش آموز دوم متوسطه بود. از سوی بسيج به جبهه رفت. هفتم ارديبهشت 1366، با سمت نيروی پدافند در بانه توسط نيروهای عراقی بر اثر اصابت تركش به سينه و گردن، شهيد شد. او را در روستای خمه سفلاده سفلا تابعه شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

این شهید والامقام وصیتنامه خود را اینگونه نوشته است:

با سلام و درود بر سالار و سرور شهیدان حسین بن علی و سلام بر فرزند بزرگ امام زمان و نائب برحقش رهبرکبیر انقلاب اسلامی، خمینی بت شکن. اینجانب حبیب‌اله باقری همچون فرد مسلمان دیگری چند کلمه‌ای را به عنوان وصیت نامه خدمت امت مسلمین عرض می‌کنم.

هر انسانی در دنیا آرزوهایی دارد، اما وقتی انسان حساب می‌کند مرگ در مقابل آرزوهایش تجلی می‌کند و اما مرگ یک فریضه الهی است که به دنبال هر انسانی از پیر وجوان می‌رود به تعبیری که مرگ همچون مرکبی است که انسان را از این جهان به جهان دیگر رهسپار می‌کند به طوری‌که این جهان به منزله امتحان است و آن جهان به منزله نتیجه و آنجاست که انسان نتیجه اعمال خود را می‌بیند.

اما شما ای انسان‌های خفته‌ای انسان‌هایی که فریب دنیا را خورده‌اید روزی مرگ به سراغ شما می‌آید و طومار زندگی به ظاهر مجلل و آرامش بخش درهم خواهد پیچید و شما در آن جهان است که متوجه اعمال خودتان می‌شوید و می‌گویید ای کاش اعمال مرا به من نمی‌داید و مرا از آن آزاد می‌گذاشتید و در جواب گفته می‌شود او را به آتش بیفکندش پس ای انسان لحظه‌ای به خود بیا و تا به دام گرفتار نشده‌ای توشه‌ای بردار که بهترین موقع برای توشه برداشتن توست که ائمه می‌فرمایند: بهترین آزمایش خداوند از انسانها جنگ و جهاد است.

امروز فرصتی است استثنایی و این مقطع زمانی درطول تاریخ کم نظیر بوده است برخیز و به دنبال مرگ باسعادت برو که قرآن آن را به تعبیر زنده بودن بیان کرده و می‌فرماید: «ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتابل احیاء عند ربهم یرزقون.»

هرگز مپندارید کسانی‌ که در راه خدا کشته می‌شوند بلکه زنده‌اند و نزد خداوند می‌روند و در مقام شهادت همین بس که حضرت علی (ع) می‌فرماید اگر در قیامت پیامبر سوار بر مرکب باشد و به شهیدی برسد باید به احترام آن شهید از مرکب پیاده شود.

و چند کلامی با خانواده‌ام سخن دارم. اولاً از تمام ایشان حلالیت می‌طلبم اگر سعادت شهادت نصیب من شد ناراحت نباشید و به اهل بیت امام حسین اقتدا کنید و به یاد آن بزرگان باشید.

والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته