وصیتنامه شهید «حمید مرادی»؛

جهاد در راه خدا گذشتن از علاقه‌های نفسانی است

شهید «حمید مرادی» در فرازی از وصیتنامه خود نوشته است: جهاد در راه خدا گذشتن از علائق نفسانی و حسین وار شدن و حسین گونه شدن است و ببین کجایی و چکار می کنی.

کد خبر: ۵۸۵۳۷۲

جمعه - ۱۲ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 12 November

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید «حمید مرادی» یکم خرداد ۱۳۴۸، در روستای پیرکه از توابع شهرستان الشتر به دنیا آمد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سی و یکم مرداد ۱۳۶۶، با سمت فرمانده گردان کمیل در ماووت عراق بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

این شهید عزیز در وصیتنامه خود نوشته است:

بسم الله الرحمن الرحیم
شهادت هدیه ای است گرانبها از جانب خداوند تبارک و تعالی برای بندگان خالص خود که نصیب هرکسی نمی‌شود انسان باید در راهی سیر کند که سعادتش در آن خط باشد و به الله سوگند من سعادت خویش را نمی یابم مگر در پیمودن خط خونین اباعبدالله الحسین (ع) که راه تمامی شهدای انقلاب اسلامی است.
جهاد در راه خدا گذشتن از علائق نفسانی وحسین وارشدن و حسین گونه شدن است و ببین کجایی و چکار می کنی.
آنچه گذشت هیچ است آنچه خواهد آمد کو و چه می دانیم که چه خواهد آمد؟ پس من هستم و اکنون من هستم و اکنون پس برخیزم و به فکر خویش باشم (الیوم العمل بالحساب و علی الحساب بلاعمل)
امروز میدان کار و فردا بازار مزد است. امروز عمل است بدون حساب و فردا حساب است بدون عمل.
ای دوستان عزیز آنگاه که محیط را از همه انسانها خالی می بینید دمی لحظه ای از همه جا قطع نظر کنید و همه احساسات خود را کنار بگذارید و از همه جا ببرید و بسوی خویشتن برگردید. در غلاف وجود خود فرو روید و به وقت بنگرید که گذشته ها رفته و آینده ام مجهول الحال است.

با خود زمزمه کنید که چه خواهیم شد و تا کی حیات خواهیم داشت و عاقبت چه مرض و حادثه ای به سراغم خواهد آمد و بالاخره چه روزی و با چه تدبیری این قفس تن خواهد شکست و مرغ محبوس روح پرواز خواهد کرد.
چه آنکه این مطلب قطعا مورد شک نیست و بالاخره شدنی است که آیا به کجا و چگونه خواهم رفت و اما شما ای پدر و مادرم بدانید و مطمئن باشید. من امروز در راه جاودانه ام گام نهادم که انتهای آن ان شاءالله حکومت مستضعفین جهان است. بارها پیش خودم زمزمه نمودم که شما برای من زحمت بسیار کشیدید و من هم در آخر نتوانستم زحمات شما را جبران کنم در حق شما خیلی کوتاهی نمودم و دین خود را نسبت به شما به طور صحیح ادا نکردم ولی میدانم که قطعا”به مکانی خواهم رفت که تا نفوس تکمیل و روانها تطهیر نباشد کسی نمی تواند به این منزلگه دسترسی پیدا کند.
پس چه بهتر که این زندگی و دنیای رقت بار و پررنج و شکنجه زا موجب غرق در گناه و معصیت رازها و به سوی او تنها عاشق مومن شتافته یک حرکت و یک سفر آن موقعی معنی و مفهوم پیدا می کند که مقصد واقعی در انتظار باشد.
زیرا مقصد است که به حرکت و تکاپو معنی و مفهوم می دهد همانطوری که علی (علیه السلام) می فرماید: دنیا خانه عبور و آخرت خانه اقامت است.
آخرت است که به دنیا معنی می دهد برادرم دنیا جای کار و عمل است و آخرت مکان نتیجه گیری و حساب پس دادن.
همه اینها به یک طرف لحظه بعد از مرگ را به خاطرآور که دیگر یارای هیچ نداری و تنها اعمالت، گواهت و سعادت کردارت، پس چه خوب قبل از آنکه مرگ تو را دریابد و هیچ کاری از تو برنیاید به خویشتن بازگردی و خود را در ترازوی خویش ببینی و به خودگرایی.
وای بر من والله که تمام عمرم بی حاصل و تمام عمرم غرق در گناه و تمام عمرم در پوچی و بیهودگی.
بله برکوله بارت که بر خود بسته ای نظر کن.
و ببین چه دادی برای جواب هیچ، تمام عمر در پوچی در پی هواهای نفسانی و شناور در اشتباه، وقتی به گذشته ای نه چندان دور نظر میکنی بسان رها شده در ظلمت که در انتظار باریک نوری است تا راهی یابد، ولی نور از او دور است که دیگر هیچ اشتباهی نجاتی ندارد و یا شناوری در دریای بیکران که هیچ امیدی رهایی ندارد.
آیا به انتظار مرگ می نشینی تا تو را دریابد.
هرگز، برادرم ببیندیش شما مرا می بخشید از شما میخواهم برایم طلب آمرزش نمائید.
مادرم بدان که انسان تنها در مقابل مرگ تسلیم است و هیچ کاری از او برنمی آید. پس چه بهتر که این مرگ در راه عشق، در راه آن کسی باشد که انسان او را می‌پرستد و به صورت شهادت انسان ملقب بشود که بزرگترین نام‌های شهادت حد نهایی تکامل انسان است. بعد از شهادتم افتخار نما که فرزندی در راه اسلام و خدا هدیه کرده ای.
مبادا در دنیا دل به هوای نفسانی بسته و پیوستگی خود را به این انقلاب و اسلام جدا و دور سازید.
برادرانم تقوا را فراموش نکنید اگر با تقوا باشید در این برهه از زندگی پیروزید و قطعا هم از روی اراده بر هوای نفس خود مسلطید. سعی کنید هر عملی که انجام می دهید فقط خالص برای خدا باشد. کار برای خدا ارزش بسیار دارد.
در خاتمه برایم از تمام اقوام و دوستان حلالیت بطلبید.

انتهای پیام/