خاطره‌‌ای از شهید «محمد آبسواران»

شهید آبسواران با قلبی بزرگ و دست‌هایی سخاوتمند

همسر شهید تعریف می‌کند: همسرم شجاع و دلیر بود و از هیچ کس جز خداوند نمی‌ترسید. محمد بسیار بخشنده بود و هرآنچه داشت را بی‌دریغ به مردم مستضعف می‌بخشید.

کد خبر: ۵۸۵۳۰۸

چهارشنبه - ۱۰ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 10 November

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «محمد آبسواران» يكم تير ماه 1336، در روستای كنارو از توابع شهرستان بندرعباس چشم به جهان گشود. پدرش حاجی، كشاورز بود و مادرش ماهان نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و ديپلم گرفت. كارمند نيروی دريايی ارتش بود. ازدواج كرد و صاحب يک دختر شد. دوازدهم بهمن ماه 1360، در بندرعباس هنگام درگيری با گروههای ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پيكر وی را در زادگاهش به خاک سپردند. برادرش علی نيز شهيد شده است.

همسرم مردی بزرگ و مهربان بود که رفتار و منش او باعث شد تا در میان اقوام و آشنایان زبانزد شود. او در راه اسلام از جان و دل مایه می‌گذاشت و همیشه می‌گفت: «هرچه داریم از خداست و امانتی از جانب او است.» او همه چیز را بخشیده و رحمت پروردگار را گران‌قدر می‌شمرد. همسرم همیشه قدردان الطاف الهی بود و می‌گفت: «باید سپاسگزار خداوند باشیم.»

همسرم شجاع و دلیر بود و از هیچ کس جز خداوند نمی‌ترسید. محمد بسیار بخشنده بود و هرآنچه داشت را بی‌دریغ به مردم مستضعف می‌بخشید. او معتقد بود که بخشندگی، رزق و روزی خانه را زیاد می‌کند و هیچ‌گاه از کمی نعمت، ناسپاس نمی‌شد. هر بار که رحمت خداوند بر او نازل می‌شد، با شکرگزاری آن را پذیرا می‌شد.

(به نقل از همسر شهید، معصومه درویشی)