یادداشتی برای شهیدان شهرم دره شهر

شهرم متبرک به نام و یاد شهداست

سال‌ها از کوچ پرستو‌های عاشق می‌گذرد. سال‌ها از پرواز آن سرو‌های رشید که ساده و بی ادعا و با اخلاص رفتند، می‌گذرد اما جای خالی شان احساس می‌شود. هنوز نسیم یاد آن نسل زلال و باصفا در کوچه‌های شهر وقتی وزیدن می‌گیرد احساس غرور می‌کنیم. به راستی شهدا اعتبار این سرزمین بودند.

کد خبر: ۵۸۵۲۶۷

سه‌شنبه - ۰۹ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 09 November

به گزارش نوید شاهد ایلام، اینجا زیر این آسمان آبی خدا، شهری است که در کنار رود "سیمره"، تاریخی کهن را بر برگ برگ خاطراتش نهفته دارد.
اینجا شهر تاریخ و تمدن است اما از همین تپه‌های تاریخی، از همین کوه‌های سبز و سربلند، جوانانی روییدند و حماسه‌ها آفریدند و تاریخ ساز شدند. بچه‌های صاف و زلال و خاکی پوشی که در سال‌های گلوله و باروت و آتش، بی‌ادعا، در اعزام‌هایی عاشقانه، به جبهه رفتند و در سنگر‌های اخلاص و مردانگی و ایثار، پشت خاکریز‌ها جانفشانی کردند تا وطنمان ایران، سربلند بماند.

حالا اگر چه شهرم آرام است، اما نام‌ها و یاد‌ها و عکس متبرک‌شان در خیابان‌ها، ما را می‌بینند و نگران امروز و فردای ما هستند، همچنان که دیروز تا مرز شهادت رفتند.
حالا هوای دلم، به یادشان ابری است:
باران ببار!
بر تن این دشت گلگون
که دل‌هایی عاشقانه
به پایش پر زدند
باران ببار!
با یاد آن لاله‌های عاشق
که تشنه‌ی جرعه‌ای
از عشق آن
خوبان روزگاریم هنوز!

زمان می‌گذرد. سال‌ها از کوچ پرستو‌های عاشق می‌گذرد. سال‌ها از پرواز آن سرو‌های رشید که ساده و بی‌ادعا و با اخلاص رفتند، می‌گذرد اما جای خالی شان احساس می‌شود. هنوز نسیم یاد آن نسل زلال و باصفا در کوچه‌های شهر وقتی وزیدن می‌گیرد احساس غرور می‌کنیم.

اصلاً آن شهیدان خدایی، اعتبار این سرزمین بودند و مدال افتخار وطن شدند. هنوز وقتی چشم‌مان به عکسهایشان می‌افتد و آن نگاه‌های مهربان را می بینیم با خود زمزمه می‌کنیم:
کجایید‌ ای شهیدان خدایی...

یادداشت از خادم الشهدا دکتر اعظم عموزاده- فرزند جانباز