سیری در کلام شهید «فرهنگ صميمی»:

پیکر پوسیده ابرقدرت‌ها را پاره کنید

شهید «فرهنگ صميمی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «برادرانـم، شـما نگذاریـد اسـلحۀ مـن بـه زمیـن نهـاده شـود، آن را برداریـد و پشت سـر امـام حرکـت کنیـد و پیکـر پوسـیدۀ ابرقدرت‌هـا را پـاره کنیـد.»

کد خبر: ۵۸۵۲۳۱

دوشنبه - ۰۸ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 08 November

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید «فرهنگ صميمی»، هشتم اسفند 1341 در شهرســتان قزوین دیده به جهان گشــود. پدرش قوام و مادرش ام‌کلثوم نام داشــت. تا ســوم ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه بود. ازدواج کرد و صاحب پســر شــد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. نوزدهم بهمن 1361، در فکه توســط نیروهای عراقی به شهادت رسید. پیکرش بعد از مدت‌هــا در منطقه برجا ماند و پس از تفحص، در امامزاده محمد(ع) شهرستان کرج به خاک سپرده شد.

آنچه در ادامه می‌خوانید متن وصیت‌نامه شهید «فرهنگ صمیمی» است.

«وَلا تَحسبَنَّ الَّذین قُتِلوا فِی سَبِیل اللّهِ اَموَاتا بَل اَحیَاء عِندَ رَبّهِم یُرزَقُون»

«الجهاد باب من ابواب الجنة»            بیست و هشتم دی‌ماه 1361

وصیت بندۀ خدا، فرهنگ صمیمی، به خانواده و پدر و مادر و برادران و خواهران.

پـدر و مـادرم، بدانیـد مـرگ در راه خـدا نیسـتی و نابـودی نیسـت. در مـرگ مـن، غـم و انـدوه بـه خـود راه ندهیـد و اگـر در حـق شـما پـدر و مـادر کـه زحمـات فراوانـی کشیده‌اید، کوتاهـی کرده‌ام، مـرا ببخشـید و حلالـم کنیـد. تقاضـای مـن از شـما ایـن اسـت کـه بـه همسـر مـن و فرزنـدم دلـداری بدهیـد و آنـان را بـا غم خـوردن خـود و ناراحتـی دلتنـگ نکنیـد. البتـه بـه همسـرم می گویـم کـه خداونـد خـود وعـده داده کـه سرپرسـتی خانـوادۀ کشته شـدگان در راهـش را بـه عهـده می‌گیـرد و از آنهـا نگهـداری می‌کنـد و بـر آنهـا نظـر دارد.

امـا همسـرم، امیـر را سـفارش می‌کنـم کـه در راه امـام تربیـت کـن و از او یـک رزمنـده بسـاز. سرپرستی او را  به عهـدۀ شـما می‌گذارم و بدانیـد کـه خداونـد هـم شـما را یـاری می‌کنـد. بعـد از مـن، شـما خـود اختیـار داریـد شـوهر انتخـاب کنیـد؛ چـون مـا تابـع احـکام اسـلام هسـتیم و اســلام هــم می گویــد عــدّۀ زن چهــار مــاه و ده روز اســت و بعــد از آن، می‌توانــد شــوهر اختیــار کنـد. پـس یک موقـع از حـرف مـردم پیـروی نکنـی؛ بلکـه آنچـه قـرآن می‌گویـد انجـام بدهیـد.

برادرانـم، شـما نگذاریـد اسـلحۀ مـن بـه زمیـن نهـاده شـود، آن را برداریـد و پشت سـر امـام حرکـت کنیـد و پیکـر پوسـیدۀ ابرقدرت‌هـا را پـاره کنیـد. شـما را توصیـه بـه تقـوا می‌کنـم کـه تنهــا راه رســتگاری و دیــدار انبیــا و اولیــا اســت.

خواهرانـم، اگـر از مـن اشـتباهی دیده‌ایـد، ببخشـید و پیـام مـن بـه شـما عزیـزان حفـظ حجـاب و در خـط امـام خمینـی(ره) حرکت کـردن اسـت. فاطمـه (علیها السـلام) را الگـوی خـود قـرار دهیـد و فرزندانـی همچـون حسـین (ع) و حسـن(ع) تربیـت کنیـد کـه خداونـد خشـنود گـردد. در مقابـل هرکـس کـه  می‌خواهـد ضـد امـام صحبـت کنـد، بایسـتید و زینبوار از خونـم پاسـداری کنیـد.

..................

دیگـر عرضـی نـدارم. از همـۀ دوسـتان و آشـنایان و بسـتگان معـذرت می خواهـم. اگـر از مـن خطایــی دیده‌انــد، بــرای رضــای خــدا چشم پوشــی کننــد.

به امید پیروزی رزمندگان در سرتاسر جهان و طول عمر امام عزیز.

چون خطم خوب نبود یکی از برادران برایم وصیت را نوشت.

«وَ‌السَّلَامُ‌‌ عَلَیْکُمْ‌ وَ‌ رَحْمَ ‌ةُاللَّه»التماس‌دعا فرهنگ‌ صمیمی

انتهای پیام/