یادگارهای هنری

محمد حسین هنرمند و از بچه‌های مخلص ستاد ذخیره سپاه بود. خطاطی و دیوار نویسی و پارچه نویسی کار می کرد و بسیار هم توی کارش مهارت داشت. دیوار نویسی های زیادی را در دوران عمر کوتاهش انجام داد و یادگارهای هنری زیادی از خود به جای گذاشت. در دهه فجر سال ۱۳۶۰ در رشته نستعلیق رتبه اول آموزشگاه های دزفول را کسب کرده بود. در ادامه شما را به خواندن زندگی‌نامه این شهید بزرگوار دعوت می نماییم.

کد خبر: ۵۸۵۰۶۹

دوشنبه - ۰۸ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 08 November

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید «محمدحسین انجیری زاده» در چهاردهم فروردين 1345، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش عبدالرضا، پیرايشگر بود و مادرش زهرا نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و ديپلم گرفت.

استعداد خدادادی

در سال ۱۳۵۷ همزمان با شروع مبارزات مردمی با استفاده از استعداد خدادادی و هنر خطاطی خود شب ها بر در و دیوار شهر با نوشتن شعار رژیم طاغوت را رسوا می کرد. با شروع جنگ تحمیلی به عضویت نیروهای ذخیره سپاه دزفول در آمد و از آن جا راهی جبهه ها شد و در عملیات ها شرکت می کرد و زمانی که در شهر بود در پشت جبهه بوسیله خطاطی در خدمت انقلاب بود.

یادگارهای هنری

محمد حسین هنرمند و از بچه‌های مخلص ستاد ذخیره سپاه بود. خطاطی و دیوار نویسی و پارچه نویسی کار می کرد و بسیار هم توی کارش مهارت داشت و بازار کارش حوالی محرم و رمضان داغ می شد و بازار پلاکارد های تبریک و تسلیت شهدا هم که همیشه داغ بود.

دیوار نویسی های زیادی را در دوران عمر کوتاهش انجام داد و یادگارهای هنری زیادی از خود به جای گذاشت. در دهه فجر سال ۱۳۶۰ در رشته نستعلیق رتبه اول آموزشگاه های دزفول را کسب کرده بود.

به گفته یکی از دوستانش محمد حسین جوانی بود با عینکی برچشمانش که حکایت از ضعف بینایی او داشت وارد ستاد نیروهای ذخیره سپاه شد. بچه ها می گفتند خطاطی اش حرف ندارد. آدم خونگرم و دل نزدیکی بود و خیلی سریع همه با او دوست شدند. با آمدنش به ذخیره سپاه، برق خوشحالی در چشمان شهید عزیز امینی خواه که مسئولیت روابط عمومی و تبلیغات ذخیره را بعهده داشت درخشید، زیرا روابط عمومی صاحب یک خطاط شده بود که می توانست برایش شعارنویسی ها و پلاکارد نویسی ها را انجام دهد!

کسانی که سالهای ۱۳۶۲ الی ۱۳۶۴، ایام محرم را بخاطر دارند، درخشش یک خط نوشته را سر چهارراه شریعتی دزفول در بلند نقطه آن به یاد دارند. « السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین (ع) » این خط نگاره ی حسین بود.

فرمانده دلاور گردان خط شکن بلال

وی جوانی با قد و قامتی بلند و رشید و بسیار متعصب و شجاع و نترس، با اراده ای سترگ و کم نظیرکه در رفاقت سنگ تمام می گذاشت. از نیروهای با سابقه و از فرماندهان دلاور گردان خط شکن بلال بود و پای ثابت کادر گردان در طول دوران دفاع مقدس. او از غواصان گردان بلال در عملیات های بدر و والفجر هشت و نیز از فرماندهان دسته و معاون گروهان و در واقع از نیروهای قدیمی گردان بلال بشمار می رفت. حسین معاون فرمانده گروهان مالک در گردان بلال در عملیات بدر بود ولی در عملیات والفجر هشت بدلیل تغییر سیستم گروهان مالک، فرمانده یک دسته از گروهان شد.

جهان فاضله

محمدحسین اعتقاد داشت بایستی همه برای برپایی جهانی فاضله تلاش کنند. می گفت: «اگر جوانان می دانستند و اگر پیران می توانستند، الان جهانی فاضله داشتیم که در طول تاریخ همواره گم شدگانی و پویندگانی و محققینی به دنبال آن بودند. پس ای کودکان بیایید! ای جوانان بدانید! و ای پیران بتوانید!  بیایید همدل ، هم فکر و هم هدف پیش برویم …»

دست گیری اطرافیان از مهمترین خصوصیات اخلاقی این شهید والامقام بود. در مورد آدم های بی تفاوت جامعه احساس مسئولیت می کرد و می گفت: «باید دست این افراد را بگیریم و بسوی خود جذب کنیم تا دیگران آنها را از راه به در نکنند.»

شهادت

صبح روز، ۲۶ بهمن ماه ۱۳۶۴، حسين انجيری، در عملیاتی در کناره ی اروند رود و نزدیک شهر فاو عراق در حالی كه بالای خاكريز بود، بر اثر اصابت گلوله، به سرش افتاد و شهيد شد. او يكی از فرماندهان دسته بود.