وصیت‌نامه شهید «لطیف پناهی»

برای شهادتم ناراحت نباشید، پیروزی نزدیک است

«پدر و مادر عزیزم، اگر در این راه به خواسته پروردگار شهید شدم، هیچ ناراحت نباشید. ما شهیدان بسیاری از دست داده‌ایم و پیروزی انقلاب نزدیک است. اگر جنازه‌ام به دست شما نرسید، غم نخورید، چرا که من از شهدای دیگر انقلاب بهتر نیستم. تنها آرزوی من این است که برای آزادی و یاری رهبر انقلاب، فدای وطنم شوم.» این بخشی از وصیت‌نامه شهید لطیف پناهی است که در آن از فداکاری و ایمان عمیق خود به آرمان‌های انقلاب سخن می‌گوید.

کد خبر: ۵۸۴۷۸۹

دوشنبه - ۰۱ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 01 November

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «لطیف پناهی» 20 دی ماه 1344 در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش حاجی و مادرش صاحب نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. بسیجی بود. 15 فروردین 1363 در چنگوله به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

وصیت نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام به رهبر کبیر انقلاب امام خمینی و با سلام به خدمت پدر و مادر عزیزم.

پدر و مادر عزیزم! من از شما خیلی تشکر می کنم که من را بزرگ کردید و تحویل جامعه دادید پدر و مادر گرامی ام! مردم شاید فکر کنند که من به خاطر آینده ی خود و به خاطر مقام به انقلاب خدمت می کنم. به خدا قسم که من می خواهم به جامعه [خود] خدمتی کرده و وظیفه ی خود را به جای آورم.

پدر و مادر عزیزم! در اول انقلاب من می خواستم شما و برادران خود را امتحان کنم و برای همین می گفتم که راهپیمایی نمی روم و شما در جواب می گفتید که باید بروی. پس پدر و مادر عزیز و برادران شما باید از رفتن من به جبهه ناراحت نباشید و افتخار کنید و اگر در این راه به خواسته پروردگار شهید شدم هیچ ناراحت نباشید و اگر جنازه‌ام به دست شما نرسید، غم نخورید ما شهیدان و عزیزان زیادی از دست داده ایم.

پیروزی نزدیک است. اگر جنازه‌ام از بین رفت و به دست شما نرسید ناراحت نباشید. مگر من از شهیدان انقلاب اسلامی و از جمله برادران کرم طهماسبی و برادر نجات علی عزیزی و دیگر شهدای انقلابمان بهترم؟

نه، به خدا شاید به اندازه ی یک موی سر آنها هم نباشم. از شما می خواهم که برادر کوچکم و برادرزاده ‌ا و خواهرزاده‌هایم را خوب پرورش دهید و به جای من به آنها بگویید وقت اسلحه بازی و یا چیزهای دیگر سر آمده، به آنها بگویید که لطیف برای آزادی جامعه خود رفت و شهید شد.

برادرانم! اگر خواستید که بر سنگ مزارم چیزی بنویسید [روی آن] سوره ای از قرآن بنویسید و اگر خواستید بر سنگ قبرم شعری بنویسید این شعر را بنویسید:

اگر روزی قرار است من بمیرم

نمی خواهم که در بستر بمیرم

همی خواهم که در فصل جوانی

برای یاری رهبر بمیرم

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی حتی کنار مهدی خمینی را نگهدار

خداوند نگهدار همه دوستان و آشنایان- یکم فروردین ماه 1363

انتهای پیام/