خاطره‌‌ای از شهید «عبدالله مرادی»

پاسداری از دین و وطن؛ راهی که پسرم با افتخار رفت

مادر شهید تعریف می‌کند: به او گفتیم؛ هنوز وقت خدمت رفتنت نرسیده. اما او با اطمینان پاسخ داد؛ من باید برای دفاع از دین و میهنم به خدمت بروم و تا وظیفه‌ام را کامل انجام ندهم برنمی‌گردم.

کد خبر: ۵۸۴۷۵۰

دوشنبه - ۰۱ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 01 November

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عبدالله مرادی» يكم دی ماه 1346، در شهرستان ميناب ديده به جهان گشود. پدرش يوسف، كشاورز بود و مادرش كلثوم نام داشت. تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. بيست‌ و چهارم دی ماه 1365، در سومار توسط نيروهای عراقی به شهادت رسيد. پيكرش در منطقه بر جای ماند.

پاسداری از دین و وطن/ راهی که پسرم با افتخار رفت

پسرم فردی بسیار خوب، باایمان و مهربان بود. همیشه ما را دوست داشت و رفتار بسیار محترمانه‌ای با ما داشت. وقتی تصمیم گرفت به جنگ برود، به او گفتیم: «هنوز وقت خدمت رفتنت نرسیده.» اما او با اطمینان پاسخ داد: «من باید برای دفاع از دین و میهنم به خدمت بروم و تا وظیفه‌ام را کامل انجام ندهم برنمی‌گردم.»

پدرش بارها تلاش کرد او را از این تصمیم منصرف کند، اما پسرم مصمم بود که برای پاسداری از دین و وطنش قدم بردارد. در نهایت، به آرزویش که شهادت بود، رسید.

(به نقل از مادر شهید، کلثوم سالاری)