وصیت‌نامه شهید «عباس احمدی»

راه مرا ادامه دهید و نگذارید سنگر من خالی بماند

شهید «عباس احمدی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: از خواهرانم می‌خواهم که هیچ ناراحت نباشند و از برادرانم می‌خواهم که هیچ‌گونه ناراحتی به خود راه ندهند و ادامه‌دهنده راه من باشند. از همه دوستانم نیز می‌خواهم که راه مرا ادامه دهند و نگذارند سنگر من خالی بماند.

کد خبر: ۵۸۴۲۹۸

يکشنبه - ۲۳ دی ۱۴۰۳ / 1403 23 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عباس احمدی» يكم مهر ماه 1348، در روستای خودرگان از توابع شهرستان رودان چشم به جهان گشود. پدرش عيسی، كشاورزی می‌كرد و مادرش بلقيس نام داشت. تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. او نيز كشاورز بود. سال 1363 ازدواج كرد و صاحب يک دختر شد. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. بيست ‌و پنجم دی ماه 1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به سر، شهيد شد. پيكرش را در روستای منجر تابعه شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت‌نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحیم

با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران.
از پدر و مادرم می‌خواهم که برای من گریه نکنند و مرا ببخشند. همچنین از مادرم می‌خواهم که همان‌گونه که فرزندان خود را دوست دارد، فرزند من را نیز دوست داشته باشد.

از خواهرانم می‌خواهم که هیچ ناراحت نباشند و از برادرانم می‌خواهم که هیچ‌گونه ناراحتی به خود راه ندهند و ادامه‌دهنده راه من باشند. از همه دوستانم نیز می‌خواهم که راه مرا ادامه دهند و نگذارند سنگر من خالی بماند.

والسلام