وصیت‌نامه شهید «عبدالرضا مریدی»

راه شهیدان را ادامه دهید که همان راه امام حسین(ع) است

شهید «عبدالرضا مریدی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: صبر پیشه کنید، پیرو امام باشید و به ندای ایشان لبیک بگویید. جبهه‌ها را فراموش نکنید و راه شهیدان را ادامه دهید که همان راه امام حسین بن علی(ع) است.

کد خبر: ۵۸۴۰۱۶

سه‌شنبه - ۱۸ دی ۱۴۰۳ / 1403 18 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عبدالرضا مریدی» يكم آبان 1347، در روستای خورگو از توابع شهرستان بندرعباس ديده به جهان گشود. پدرش فخرالدين، كارگر كميته امداد امام خمينی بود و مادرش فضه نام داشت. تا سال اول هنرستان درس خواند. به عنوان پاسدار و مربی آموزش غواصی در جبهه حضور يافت. نوزدهم دی ماه 1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به پا و شكم، شهيد شد. پيكر او را در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت‌نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحیم
إنا لله و إنا إلیه راجعون

عمرم به فدای یک لحظه عمرت، ای امام!
نگویید که اسلام برای ما چه کرده، بگویید شما برای اسلام چه کرده‌اید؟

با سلام به پیشگاه مقدس ولی‌عصر، منجی عالم بشریت، صاحب‌الزمان(عج) و نایب برحقش، امام خمینی، امید مستضعفان جهان؛ و با درود بر رزمندگان دلیر و شجاع؛ و با سلام بر شهیدان، مفقودین، معلولین، اسرا و شما امت شهید پرور، وصیت‌نامه‌ام را آغاز می‌کنم.

وصیتی دارم برای دوستان و امت شهیدپرور:
صبر پیشه کنید، پیرو امام باشید و به ندای ایشان لبیک بگویید. جبهه‌ها را فراموش نکنید و راه شهیدان را ادامه دهید که همان راه امام حسین بن علی(ع) است.

وصیتی دارم برای خانواده‌ام:
ای پدر عزیز و مادر مهربان، شما در هدایت من دو چشم بودید. شما مرا مسلمان و آزاده تربیت کردید و من همیشه خوشحال بودم و خدا را شکر می‌کردم که در یک خانواده مسلمان بزرگ شدم و توفیق یافتم که در راه اسلام قدمی بردارم. من این توفیق را مدیون زحمات شبانه‌روزی شما می‌دانم.

اکنون بدانید که مژده‌ای بزرگ برای شما رسیده است؛ فرزند شما که هدیه‌ای از طرف شما بود، خدا پذیرفته است. چه افتخاری بالاتر از این؟ از شما خواهش می‌کنم که در مرگ من گریه نکنید. اگر گریه‌ای هست، گریه شوق باشد. اگر مراسمی برای من گرفتید، ساده باشد. به‌جای عزاداری، لطف کنید شیرینی و شربت بدهید و چراغانی کنید. همیشه شاد و خرم باشید و ذکر خدا بگویید.

من از خداوند بزرگ توفیق شما را خواهانم و از شما می‌خواهم اگر شما را آزرده‌ام، مرا حلال کنید.

اما شما، برادر گرامی، که در تربیت من نقش مؤثری داشتید، امیدوارم مرا ببخشید. من همیشه به یاد شما بودم و برای یک‌یک شما آرزوی موفقیت می‌کنم. ان‌شاءالله خداوند به شما توفیق دهد که بتوانید خط شهدا را ادامه دهید و همچون پشتیبان امام باشید و در خط ایشان بمانید که به یقین، همان خط اسلام است.

و شما خواهران مهربان، از شما می‌خواهم که با برادر شهید خود همان‌گونه عمل کنید که حضرت زینب(س) عمل کرد. تقاضا دارم در مرگ من گریه نکنید و خوشحال باشید که لطف الهی شامل حال خانواده ما نیز شده است.

در پایان، از والدین گرامی و خواهران و برادرانم تقاضا می‌کنم که مرا حلال کنید. امیدوارم فضل خداوند تبارک و تعالی نصیب شما شود.

امام و رزمندگان را دعا کنید و پشتیبان روحانیت باشید.

خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگه‌دار.
والسلام علی من اتبع الهدی.