وصیت‌نامه شهید «قدرت‌الله صادقی رودانی»

آخرین درخواست شهید/ امام را تنها نگذارید

شهید «قدرت‌الله صادقی رودانی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: از شما می‌خواهم ادامه‌دهنده راه شهیدان باشید. اسلحه افتاده مرا حتماً به دست بگیرید. خواسته اصلی من این است که امام را تنها نگذارید و مثل مردم کوفه عمل نکنید.

کد خبر: ۵۸۳۹۸۱

سه‌شنبه - ۱۸ دی ۱۴۰۳ / 1403 18 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «قدرت‌الله صادقی رودانی» يكم تير ماه 1344، در شهرستان رودان ديده به جهان گشود. پدرش مرتضی، كشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. دانش‌آموز چهارم متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. نوزدهم دی ماه 1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به سر و پا، شهيد شد. پيكر او را در روستای بيكاه از توابع زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت‌نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحیم
ما برای کشته شدن حاضر هستیم و با خدای خود عهد کرده‌ایم که دنباله‌رو امام خود، سیدالشهداء باشیم. «امام خمینی(ره)»

در این لحظه که قلم را به دست گرفته و مطالب را به‌ عنوان وصیت‌نامه می‌نویسم، به هیچ عنوان اطمینان ندارم که شهید شوم.

خدایا، رحمتی کن که آن‌ چنان که تو دوست داری بمیرم و در لحظه مرگ، قلبم مملو از عشق تو باشد.

خدایا، کاری کن که همه غم‌ها، زنجیرها و وابستگی‌ها را دور ریخته باشم؛ چراکه جز به تو به هیچ‌ کس و هیچ‌ چیز امید ندارم.

پروردگارا، تو خود می‌دانی چه سالیان درازی از من ستایش کردند، ولی من ذره‌ای از آن ستایش‌ها را در خود نداشتم. بارها پیش آمده که خود را بیشتر از آنچه که هستم نشان داده‌ام. مرا ببخش که چه بسیار تهمت، غیبت و افترا از زبانم بیرون آمده و چه بسیار سخنان گزاف و بیهوده گفته‌ام.

مادر همیشه قهرمانم
تو که همواره زندگانی‌ات را در رنج گذراندی تا فرزندانت را آن‌ گونه تربیت کنی که فدای اسلام عزیز شوند، از تو تقاضا دارم در سوگ من، اگر چه بسیار برایت دشوار است، صبر کنی. همان‌طور که در زندگی‌ات همیشه بر من نمی‌خروشیدی، این بار هم بر گورم صبور باش. مگر خون من گناهکار، سخت‌تر از خون هزاران هزار جوان بی‌گناه معصوم است؟

و تو، ای پدر بزرگوارم
همان‌طور که در بزرگ کردن من رنج‌ها و دردهای بسیاری را تحمل کردی و همواره کوشیدی تا وسایل راحتی مرا فراهم آوری، این بار هم در مرگم چون کوه استوار باش و هرگز با کمر خمیده‌ات خم به ابرو نیاور.

ای امت شهیدپرور و غیور
بدانید که شما بنده خدایید، پس از فرمان خدا سر باز نزنید.

دوستان خوبم
ای خرم دوست‌داشتنی‌ام، تو که از صمیم قلب دوستت دارم و به راستی برادر واقعی من بوده‌ای. سال‌ها در این دنیا با شما بوده‌ام و حق بزرگی بر گردن من دارید. شاید برادر خوبی برای شما نبودم، اما بزرگواری شما را در تمام مراحل دیده‌ام. از همه شما هدایت می‌طلبم و به استقامت و پایداری در دین خدا سفارش‌تان می‌کنم، چراکه تنها رمز موفقیت در دو عالم همین است.

از شما می‌خواهم ادامه‌دهنده راه شهیدان باشید. اسلحه افتاده مرا حتماً به دست بگیرید. از شما می‌خواهم که جلوی فرزندان‌تان را نگیرید و بگذارید به جبهه بروند تا این جنگ را به پایان برسانند. از شما می‌خواهم امام را تنها نگذارید. خواسته اصلی من این است که امام را تنها نگذارید و مثل مردم کوفه عمل نکنید.

ای خواهران حزب‌الله
از شما می‌خواهم حجاب‌تان را رعایت کنید و مانع شوهران‌تان نشوید تا به جبهه بروند.

بار دیگر، مادرم
اگر به یاد من خواستی گریه کنی، به یاد مظلوم کربلا، امام حسین(ع) گریه کن و دعا کن که مرا ببخشند. این یک امتحان الهی است.

مرا در بهشت زهرا، قطعه شهدا دفن کنید و هنگام دفن من دعای فرج امام زمان(عج) را بخوانید.