وصیت‌نامه شهید «حسین بازدار»

شهید گریه و زاری نمی‌خواهد؛ شهید رهرو می‌خواهد

شهید «حسین بازدار» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: شهید گریه و زاری نمی‌خواهد؛ شهید رهرو می‌خواهد. خون شهید، اسلام را زنده نگه می‌دارد. اگر امروز از خون شهدا غافل شویم، در حق آنان کوتاهی کرده‌ایم. زندگی یعنی مبارزه و امتحان، و بدانید که حق همیشه پیروز است.

کد خبر: ۵۸۳۹۳۰

دوشنبه - ۱۷ دی ۱۴۰۳ / 1403 17 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حسین بازدار» دوم بهمن ماه 1346، در روستای پشتكوه از توابع شهرستان بندرعباس به دنيا آمد. پدرش خيرالله، كشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. نوزدهم دی ماه 1365، با سمت غواص در شلمچه بر اثر موج گرفتگی و غرق شدن در آب، شهيد شد. مدفن او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحیم
«الَّذینَ آمَنوا وَهاجَروا وَجاهَدوا فی سَبیلِ اللهِ بِأَموالِهِم وَأَنفُسِهِم أَعظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللهِ.»
کسانی که ایمان آوردند، هجرت کردند و در راه خدا با اموال و جان‌هایشان جهاد کردند، نزد خداوند درجات بلندی دارند.
(سوره توبه، آیه 20)

انا لله و انا الیه راجعون

با سلام و درود به پیشگاه مقدس امام زمان (عج)، یگانه منجی بشریت و دوازدهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، و نایب برحق ایشان، امام خمینی (ره)، ارواح طیبه شهدا، رزمندگان اسلام و امت مظلوم.

مادر عزیز و مهربانم، سلام!
سلام مرا بپذیر و حلالم کن. مبادا در فراق من گریه کنی. گریه نکردن تو، مادر مهربانم، مشتی است بر دهان منافقان، تا بدانند شما مادران با این مسائل، روحیه خود را نمی‌بازید و همیشه پشتیبان انقلاب هستید. مادرجان، افتخار کن که فرزندت در راه خدا به این مقام بزرگ رسیده است. افتخار کن که فرزندت در دامان پاک تو پرورش یافته است. وای بر روزی که شما در غم و اندوه من فرو بروید و برایم گریه و زاری کنید؛ زیرا در آن زمان دشمنان شاد خواهند شد و دست به اعمال زشت خواهند زد.

برادران گرامی‌ام، سخنی با شما:
برادران عزیز، بهترین راه، راه خداست؛ این راه را بجویید و بپیمایید. از زحمات بی‌دریغ شما سپاسگزارم و امیدوارم خداوند در روز قیامت پاداش عظیمی به شما عطا فرماید. امام را یاری کنید و به هیچ وجه دست از انقلاب برندارید.

پدر بزرگوارم:
پدر عزیزم، همچون حبیب ابن مظاهر، پرچم را بردار و برایم گریه و زاری نکن. به مسئولیت بزرگی که داری، عمل کن و به دشمنان اجازه سوءاستفاده نده.

به دوستان و آشنایان:
به همه شما می‌گویم که مسئولیت سنگینی بر دوش دارید؛ به آن فکر کنید و ادامه‌دهنده راه شهدا باشید. من از مرگی که خود، زندگی است، نمی‌ترسم. ای یاران اسلام، استوار باشید و بدانید که ما در راه عقیده خود سستی نخواهیم کرد؛ زیرا اسلام امروز به ما نیاز دارد. مساجد را خالی نکنید و در وجود امام عزیز دقت بیشتری کنید؛ چرا که سخنان او یک دنیا ارزش دارد و قلب انسان را آرام می‌کند.

خدایا، مرا ببخش!
از اینکه نتوانستم حق والدینم را به جا آورم و در عمل به سخنانشان کوتاهی کردم، طلب بخشش می‌کنم.

وصیت نهایی:
اگر توفیق شهادت یافتم، از خانواده عزیزم می‌خواهم که ناراحت نشوند، چرا که شهادت، آرزوی دیرینه من است. از مادرم، پدرم، برادران، خواهران، خویشان و دوستانم طلب بخشش و حلالیت دارم. اگر بدی‌ای از من دیده‌اید یا حقی بر گردنم دارید، مرا حلال کنید و حق خود را از خانواده‌ام بگیرید.

و آخرین سخن:
شهید گریه و زاری نمی‌خواهد؛ شهید رهرو می‌خواهد. خون شهید، اسلام را زنده نگه می‌دارد. اگر امروز از خون شهدا غافل شویم، در حق آنان کوتاهی کرده‌ایم. زندگی یعنی مبارزه و امتحان، و بدانید که حق همیشه پیروز است.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.