خاطره‌‌ای از شهید «غلام دم‌شناس»

مسیری که به شهادت ختم شد

مادر شهید تعریف می‌کند: پانزدهم دی ماه سال 1358 بود که به تحریک ضد انقلابیون بین مردم درگیری صورت گرفته بود. از غلام خواستم که پدرش را به درمانگاه ببرد، اما حاضر به رفتن نشد چون با بچه‌ها در مسجد قرار گذاشته بود و هر چه به او گفتیم که همه جا نا‌امن است بیرون از خانه نرود، قبول نکرد.

کد خبر: ۵۸۳۶۹۶

شنبه - ۱۵ دی ۱۴۰۳ / 1403 15 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «غلام دم‌شناس» سال 1338، در شهرستان بندرلنگه چشم به جهان گشود. پدرش احمد، كارگری می‌كرد و مادرش كلثوم نام داشت. دانش‌آموز چهارم متوسطه بود. پانزدهم دی‌ماه 1358، در زادگاهش هنگام درگيری نيروهای خودی با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سينه، شهيد شد. مزارش در همان شهرستان واقع است.

مسیری که به شهادت ختم شد

پانزدهم دی ماه سال 1358 بود که به تحریک ضد انقلابیون بین خمرد درگیری صورت گرفته بود. در همان روز پدر شهید مریض احوال بود و از غلام خواستم که پدرش را به درمانگاه ببرد، اما حاضر به رفتن نشد چون با بچه‌ها در مسجد قرار گذاشته بود و هر چه به او گفتیم که همه جا نا‌امن است بیرون از خانه نرود، قبول نکرد و پدرش همراه آن یکی پسرم به درمانگاه رفت.

غلام همراه برادرش حسین به طرف مسجد رفت. حدود دو ساعتی طول نکشید که حسین به خانه برگشت. دیدم اشک می‌ریزد، سراغ غلام را از او گرفتم و گفتم؛ «چه خاکی بر سرمان شده؟ چرا گریه می‌کنی؟ غلام کجاست؟»

حسین گفت؛ «نمی‌دانم، از مسجد که بیرون آمدیم تیراندازی شدیدی شد و فقط دیدم غلام هم تیر خورده و توی یک گودال افتاده بود، اما درگیری اینقدر شدید بود که نتوانستم برای کمک جلو بروم.» غروب که شد به بیمارستان رفتم و دیدم فرزندم غلام به شهادت رسیده است.

(به نقل از مادر شهید، کلثوم دم‌شناس)