انسان‌های بزرگی که آن‌ها را کم رنگ می‌بینیم

دوست شهید «محمدتقی پیوندی» نقل می‌کند: «مادرش گفت: کاش سالم بودم و خودم و بچه‌ام با هم می‌جنگیدیم! به این فکر کردم: چه آدم‌های بزرگی در دو قدمی ما هستند و ما آن‌ها را این‌قدر کم رنگ می‌بینیم.»

کد خبر: ۵۸۳۱۴۷

دوشنبه - ۰۱ بهمن ۱۴۰۳ / 1403 01 November

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید محمدتقی پیوندی» فرزند محمد و بتول، چهارم تیرماه ۱۳۴۵ در شهرستان سرخه متولد شد.

انسان‌های بزرگ

سیزده ساله بود که پدرش دار فانی را وداع گفت و از آن به بعد مسئولیت او در خانواده به طور جدی شکل گرفت. علی‌الخصوص از زمانی که مادرش بر اثر بیماری فلج شد. دوست محمدتقی نقل می‌کند: «به محمدتقی گفتم: تو برو بیرون! با مادرت کار دارم. وقتی بیرون رفت، قبل از این که حرفی بزنم، مادرش گفت: تا اونجایی که می‌تونید، تلاش خودتون رو بکنید که منصرف بشه. اگه نشد غصه‌اش ندین، خدای ما هم بزرگه. گفتم: ما که خیلی تلاش کردیم، ان‌شاءالله خدا کمک کنه! گفت: درکش می‌کنم. کاش سالم بودم و خودم و بچه‌ام با هم می‌جنگیدیم! به این فکر کردم: چه آدم‌های بزرگی در دو قدمی ما هستند و ما آن‌ها را این‌قدر کم رنگ می‌بینیم.»

او یک برادر بزرگتر و یک خواهر کوچکتر از خود دارد. علی رغم مشکلات مالی خانواده، موفق به اخذ دیپلم اقتصاد شد. بسیجی بود و مدت سه ماه و بیست و پنج روز به عنوان تک‌تیرانداز رزمید. بیست و سوم دی‌ماه ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه، عملیات کربلای پنج بر اثر برخورد ترکش به پا‌ها و سر به شهادت رسید. مزار این شهید بزرگوار در گلزار شهدای شهرستان سرخه واقع است.

انتهای متن/